KURVËRIA SI MËNYRË JETESE


Mihal GJERGJI


KURVËRIA SI MËNYRË JETESE


Në fëmijërinë time kam dëgjuar një sentencë interesante, të cilës ende s’ia kam gjetur fillin. Gra të moshuara flisnin me njëra-tjetrën dhe si të bekonin dikë, mërmëritnin në buzë me një ndjenjë turpi e frike: “Paç fatin e kurvës!”. Në vendin e quajtur të shenjtë, pikërisht te Orakulli i Delfit, është shkruar: “Njih vetveten”. Po cili është sekreti i kësaj profecie? Në vendin tim, fshatarët e kasolleve të varfëra janë bërë deputetë, funksionarë të lartë e ministra. Janë këputur urat lidhëse mes tyre dhe fëmijërisë së dikurshme. Pra, janë shndrruar në ngrehina pa themele. Gra të përdala, edhe këto të pushtetshme, jetojnë lumturinë e tyre të ëndërruar. Femrat e dashuruara nuk plaken asnjëherë. Përse vallë kjo bujari shoqëron njerëzit që kanë braktisur moralin dhe të ashtuquajturat vlera, të cilat i predikojmë të gjithë, si peshkopët në meshat e përshpirtjeve? Kurvëria s’mund të kryhet nëse pjesë e saj s’do ishin dhe burrat. Atëherë, pse kjo “barrë mëkati” u ngarkohet thuajse në mënyrë urdhërore vetëm