Kosova në vitin e Lirisë!


Nga Këze (Kozeta) Zylo

Kosova në vitin e Lirisë!


Ndërsa avioni po ulej si një pëllumb i bardhë në tokën shiqptare, në Prishtinë, nga dritarja e tij dukeshin në horizont, shkronjat me gërma të mëdha shtypi që përmbanin urimin:

“Mirë se erdhët nështetin e Kosovës”!

Lotët filluan të më binin curka, curka mbi supe, edhe kur oficeri i shërbimit përsëriti urimin: “Mirë se erdhët në Kosovë”!

Oh, faleminderit shumë i them, jame shumë e emocionuar sepse vi për herë të pare këtu.

-O,o,o, paske të drejtë motër me qa…!

Në fakt kaq shumë i dhëmbi loti im, vëllaut prej Kosove, sa dhe në pashaportë ka harruar të stamposë vulën e shtetit më të ri në botë, edhe pse këte vulë e doja më shumë se të gjitha vulat e shteteve të tjera në gjithë globin…!

Dalim nga salla e aeroportit, dhe në oborr pashë grumbullim të madh njerëzish, që qëndronin në këmbë dhe që prisnin të afërmit e tyre, në atë vapë koriku. Për momentin aq u hutova, sa nuk e di, nuk e di, por m’u duk si demonstratë, miting, që më jepnin një rrënqethje të dridhshme kur e kujtoja…!

Por papritur zëri i ëmbël si një cucurrimë zogu në degë lirie, i znj.Hatixhe Ismajli, profesoreshë e lëndëve të mësuesisë në Universitet në Prishtinë, ma mblodhi mendjen dhe na përqafoi me mall të djegur si mua dhe motrën e saj, Eleonorën.

Bashkëshorti i saj, prof. Hisen Ismajli, zv/dekan i Universitetit të Ekonomikut, priste përpara me taksinë, e cila filloi të ecte pa u ndalur, së bashku me vargun e gjatë të makinave të tjera. Shoferi na kërkonte herë pas here të falur për pluhurin, rrugët e prishura nga betejat për Liri, por mua ai pluhur Kosove më dukej si një guvertë e argjendtë, që se kishja hedhur kurrë mbi trupin tim…!

Unë vazhdoja të fotografoja, të pyesja, e të pyesja papushim, Tinën, e cila nuk u lodh kurrë me ne, së bashku me bashkëshortin e saj fisnik, doja të dija nëse kishte pasur përpjekje me serbët në vendet ku po kalonim…për memorialet, e shumë të tjera, pyetjet nuk kishin të sosur, ndoshta dhe i kam lodhur…

Të nesermen qysh në agim, nga dritarja e shtëpisë së një zonje të mirënjohur në Diasporë, dhe Kosovë, e përshëndeta Kosovën: Mirëmëngjesi Prishtinë, e përshëndeta me gjithë forcën e shpirtit tim, sa m’u duk sikur jehona zërash më ktheheshin mbrapsht, përsëritnin përshëndetjen time, duke më uruar përsëri e përsëri: “Mirë se erdhe motra jonë”!


Takimi me Presidentin Sejdiu


Së bashku me znj.Leunora Abdullai, presidente e shoqatës së gruas, “Zëri Ynë”,

ku vjet festuam me madhështi Pavarësinë e Kosovës, në festën e grave, në Staten Island, NY, ishim të ftuara në Presidencë, në Prishtinë.

Takimi me Presidentin e shtetit më të ri në botë, z.Fatmir Sejdiu, ishte një takim i përzemërt, miqësor, një takim që i shprehnim mirënjohjen dhe dashurinë e pakufishme për Kosovën, popullin e saj, dhe burrin e madh të Kombit shqiptar, Ibrahim Rugovën.

Mbi oxhakun përballë zyrës, shndrisnin dy simbolet e Kombit shqiptar: Ibrahim Rugova dhe Nënë Tereza!

Presidenti Sejdiu rrezatonte një kulturë të lartë komunikimi, të impononte një respekt të veçantë. Ai erdhi si president pas vdekjes së Rugovës, dhe është një vazhdues i denjë i rrugës së tij.

Familja e tij i ka dhënë shumë luftës për Kosovën e lirë, dhe vetë z.Sejdiu ishte një nga miqtë e ngushtë të Rugovës.

Ai çmoi lart punën dhe patriotizmin e Diasporës, duke e vlerësuar në maksimum kontributin e saj. Diaspora tha z.Sejdiu është një urë lidhëse me Mëmëdheun dhe shquhet për punën e paepur që ka bërë për Pavarësinë e Kosovës. Populli kosovar dhe shteti i Kosovës nuk do jua harrojnë kurrë, cfarë ka bërë Diaspora së bashku me përfaqësuesit e saj.

Me mjaft interes foli dhe për gjuhën shqipe, si dhe për mësimin që duhet të bëjnë prindërit për t’jua mësuar fëmijëve të tyre. Mesojuni fëmijëve që lindin në emigrim gjuhën shqipe, gjuhën e nënës, pasi kështu dhe vetëm kështu ata nuk do të harrojnë origjinën e të parëve tanë, vazhdoi z.Sejdiu. Ndërsa znj. Shqipe Mjekiqi, Këshilltare politike për Integrim Evropian e cila ishte në takimin me Presidentin, dëgjonte me vëmendje, dhe me një buzëqeshje shoqëronte bisedën.

Në fund të takimit Presidenti na dhuroi librin e tij, njëkohësisht dhe për shoqatën e shkrimtarëve shqiptaro-amerikanë. Po kështu me kënaqësi pranoi dhe librat tanë, ku për Kosovën ka kapituj të veçantë.


Para kompleksit Adem Jashari


Takimi me z.Skënder Korca një intelektual i mirënjohur nga Gjilani, e bëri dhe më të lehtë dhe informuese vizitën tonë në Kosovë.

Ai me bujarinë e tij të theksuar, së bashku me z.Engjell Koliqi, kanë hedhur themelet e një universiteti në Stuble, dhe ne ju shprehim mirënjohjen e thellë për këtë punë, dhe njëkohësisht për atë preokupim që z.Korça tregoi për të na çuar në vendet historike.

Vizita e parë që kishim planifikuar ishte Kompleksi “Adem Jashari”.

O Zot, ç’pamje heroike të shfaqet para syve, si lis i papërkulur qëndron heroi Adem Jashari përpara shtëpisë së tij, aty ku ra heroikisht!

Pulsimi i zemrës rritet fuqishëm dhe të pushton një ndjenjë, si rrallë herë!

Aty prek me dorë heroizmin e vërtetë, abstraktja të kthehet në konkrete. Aty të përshëndet hijerëndë dhe krenar, ai që i dha Kosovës 42 vetë nga familja e tij!

Qëndrojmë përpara varreve, një heshtje dhe kotka lotësh të mblidhen në grykë, ndërsa dy ushtarë të përhershëm bëjnë roje duke nderuar heronjtë që derdhën gjakun lumë për Lirinë e shtrenjtë.

Pasi vendosim buqeta me lule, ciceroni Rifat Bejta, një mësues mjat i apasionuar na tregoi me detaje luftën epope të legjendarit Jashari. Ndërkohë në fushat me hektarë të tërë, pronë e Jasharëve nipi i mbetur gjallë nga lufta, koloneli ushtarak korrte grurin me kombajnë, dhe të gjitha të ardhurat nga kjo tokë kalonin për të vobektit.

Kudo qe te hidhje sytë, do të ndesheshe me objekte lufte, oda të mëdhaja miqsh me oxhaqe, por që kishin parë shumë gjak, vrima plumbash, furrë buke që gatuhej për familjen e madhe të Jasharëve, etj…

Lart në kodër në vijë ajrore dukej pika ku kishin qëndruar serbët për të vezhguar gjithë veprimet heroike të Jasharëve, ndërsa përballë ishte bunkieri ku Adem Jashari ishte fshehur për vite me radhë nga shkjau!

Duke u ngjitur në kështjellën e tyre, brenda ishte dhoma shpuar nga plumbat, ku më parë mblidheshin komandantët e UCK-s për organizimin e Luftës kundër serbëve!

Kompleksi “Adem Jashari” është një vend pelegrinazhi për luftën e Kosovës, është një legjendë e gjallë, në një vend me qiell të lirë Kosove.

Në këtë kompleks takuam dhe ushtarakë të KFORIT, si A.Ryon nga Austria i cili ishte tepër krenar që shërbenin për Kosovën dhe popullin e saj.


O Zambaku i Prizrenit


Prizreni është një qytet antik, me ura të gurta dhe male të larta, ndërsa në kalldrëmet ecnin njerëzit fisnikë me vajza të bukura e djelmosha shtatlartë!