KONTRATA PËR KADAVËR


Ilir Kadia

KONTRATA PËR KADAVËR Tregim.

Vajzave, apo djemve që më kontrollojnë biletën dhe pasaportën në çdo aeroport që të jem, u lutem vetëm për një gjë. Vendi im në aeroplan të jetë përherë pranë dritares. S’ka rëndësi nëse është pranë biznes klasit, ku ndjehesh keq kur të mbyllin perdet para surratit. E gjithë kjo mbulesë veç për të fshehur ato sajditë e tyre, një lëng portokalli, një aperitiv, apo diç tjetër. Vetëm e vetëm për t’i marrë me të mirë, që edhe në udhëtimet e tyre të ardhshme, të tilla bileta të blejnë. Le të jetë ky vend edhe diku në mes të ekonomi klasit, ku je njëlloj larg nga fundi dhe fillimi prej nga stjuardesat nisin shpërndarjen e ushqimit dhe kafesë, apo në fund, pranë banjos, ku udhëtarët e të gjitha kombeve presin në radhë dhe para se të hyjnë me nxitim e të lirohen nga sikleti, lëshojnë nga një zhurmë të vockël, pa kthyer kokën të thonë një “sorri”, zhurmë që është njëlloj në çdo gjuhë. E dua vendin pranë dritares, jo që të shoh si budalla qiellin, që edhe ai është kudo njëlloj i zbrazët qoftë mbi Tiranë, Paris, apo Vienë, por përkundrazi, që t’i vë kurrizin dhe të ndaloj bashkudhëtarët e mi, anash meje, të ndrydhin qafën duke bërë përpjekje të mësojnë përmbi kokën time se ku jemi duke fluturuar tani. Po, po, kështu bëj. I vë shpinën dritares sa zë vend në ndenjësen time dhe ndërsa stjuardesat fillojnë të shpjegojnë si vihet rripi i sigurimit dhe çfarë duhet të bëjmë, po ramë në det,unë e nis muhabetin me pyetjen: «Where are you from?” po qe se nga luku bashkëudhëtari duket i huaj dhe: “ Nga të kemi zotrote?” kur ai duket ashiqare se është bashkatdhetar.” I ke ngjarë dajë Arifit. Ai kishte këtë zakon. U fliste edhe zogjve.” - më thotë ime ëmë sa herë. Dhe mua më pëlqen t’i ngjaj të ndjerit dajë që shkoi këtë pranverë … Jo tek ky qiell që i kam kthyer shpinën. Sigurisht, jo. - Nga të kemi zotrote? - pyeta burrin në çiftin që u ul pranë meje, në fund të aeroplanit të «Austria-s» këtë herë në rrugën e kthimit Vienë-Tiranë. Në fakt, unë kthehesha nga Londra dhe isha tranzit. Pyetjen time këtë herë nuk e bëra hareshëm. Në fytyrat e tyre kishte ngrirë një mërzi e madhe. Para se të më përgjigjej, burri pa gruan në sy. Ajo bëri një lëvizje të lehtë të kokës anash, në shenjën “përgjigju, s’ke ç’bën!” -Ng