"Kohë për Muzg" fragment Pjesa e fundit 23


Aleko Likaj

"Kohë për Muzg" fragment Pjesa e fundit 23

Kapedan Gjika erdhi e u shfaq sërish në Kështjellë... I tha Bardhelës se Gjergj Aleksin e Bardin e Shpend Ujëmirit i i kishte dorëzuar shëndoshë e mirë tek Kryezonja Donikë, në kështjellën e Barletës atje, përtej detit në tokën e miqve të tyre. Porosia kishte shkuar në vend.. Kaq u desh që kapedani të qetësohej dhe ta konsideronte të përfunduar porosinë e amanetin e një gruaje të mbetur e ve. - E rëndësishme është që skica, së bashku me lajmin e aksionit, është tashmë në duart e Skënderbegases. Ajo e ka të qartë se do të dijë ku t'i kërkojë dhe do të jetë e qetë këtej e tutje, se askush nuk do t'i shkatërrojë e shpërndajë eshtrat e të shoqit, që bëri histori për Arbërinë tonë të vogël, duke i bërë ballë sulltanëve osmanë, që erdhën me hekur e zjarr, që nga Azia, – i tha vetes, sikur donte të shkarkonte nga supet një peshë të madhe që e mbante në harkun e tri viteve. Kryezonja i kishte thënë kapedan Gjikës, se do të ishte shumë e lumtur që ta priste Gjin Bardhelën atje, me qëllim që t'i shërbente si më parë. Dy ditë e dy netë nuk vuri më gjumë në sy. Kuptoi se ishte ende i rëndësishëm për familjen e Kastriotëve, edhe përtej detit. Ftesa tashmë i kishte mbërritur. Por këtë nuk do ta bënte si dezertor duke u larguar si hije. Shkoi të nesërmen tek Princ Leka dhe i tregoi për ftesën që kishte mbërritur nga bregu tjetër. - Dëshiroja që të të kisha pranë në këto momente që po përjetojmë që të gjithë, edhe me këto mosmarrëveshjet e mosdakortësitë tona. Ta njoh trimërinë, por edhe ta di të shkuarën për shërbimet dhe besnikërinë që ke treguar si luftëtar i devotshëm pranë Gjergjit e familjes së Kastriotëve, ndaj meqenëse zonja Donikë të kërk