top of page

Kalaja



1. Kalaja

Nga Fatmir Terziu


Ju thashë „Mirëmëngjes!“ dhe prita

nuk Ju befasova.

Ndodh, të zbardh drita, çdo ditë,

në harkun tënd të hapur,

në barkun e gurtë të plakur,

në xhamat që puthen nga kumuritë,

ndodh kjo përditë?

Nuk ju kam gënjyer!


Ju thashë „Mirëdita!“ dhe s'prita,

nuk u largova.

Koha më kërkoi t'i shërbej dashurisë,

jashtë binte shi,

lotët i ishin përkulur vetmisë,

gjerbnin Kalanë, poshtë një trupi me poture,

në sytë e tij krihej kalimtari. Kushdo që shuante

mallin e gurtë,

në mure.


Kur ju thashë „Mirëmbrëma!“ gjithçka

u ngrys nga brënda.

Qirrinjtë ishin shuar. Që nga ajo natë

të gjithë gurët, kalldrëmi, strehëzat e shtëpisë,

mbajnë vend për këmbësorët

kuajt kanë ngrirë në një faqe të Historisë,

të huajt pikturojnë,

të huajt i përkulen fotografisë,

në emrin tënd. Në emrin tënd pra,

buzët i bekohen dashurisë,

dhe bëhen Kala,

për hir të ardhmërisë.


Unë thjesht bëra detyrën,

gjithkush në botën e mendjes do bënte njësoj,

të gjithë shoferët, të gjithë kamarierët,

bosët, drejtorët,

shefat, kryetarët,

deputetët,

që nga ajo ditë,

anekënd,

kanë shfrytëzuar emrin tënd,

e ty të lanë shekuj pa gojë,

(Turp) si mburojë.


Ndaj zemra edhe nga larg më digjet si furrë,

nëse të hidhet një gur

unë do ti përgjigjem me gurë,

edhe pse ti u hedh bukë.


E tani ka zbardhur sërrish,

nuk e di më dëgjoni, „Mirëmëngjes-„-in

tim në Anglisht,

thjesht ju përshëndeta miqësisht.

Se kështu janë shkruar fatet: marrim frymë, ekzistojmë.

Sjellim pranë gjoksit përmallimet, dashurisht.

Ndjekim me vrull meloditë,

muzikën e ngjyer me erën e rakisë, kumuritë

që risjellin zërat e ditëve të humbura.

Jeta është një ngrehinë,

e ndarë,

gurë mbi gurë,

një vetvete, një vetmi që mba,

dhimbje, mall, dashuri,

njësoj si një Kala.


Dashuria ime, ia vlen për ty! Nime

kartolina është nën pushtetin e gishtave

pushtuar me një qime,

nga fara,

e këputur nga flokët e stërgjyshit të zbardhur,

këtë mëngjes,

që zgjon të gjitha mëngjeset nga e para,

fundja nuk është ndonjë hata,

kur zgjohet dhe mbetet Kala…


*******


The castle

By Fatmir Terziu



I said "Good morning!" and waited

I did not surprise you.

It happens, the light turns on, every day,

in your open bow,

in the old stony belly,

in the windows that are kissed by the angels,

does this happen everyday?

I did not lie to you!


I said "Good morning!" and I didn't wait,

I didn't leave.

Time asked me to serve love,

it was raining outside

tears were bowed to loneliness,

behind the Castle, beneath a body of poture,

the passerby was created in his eyes. Anyone who extinguished

stoneware,

on the walls.


When I said "Good evening!" everything

he sulked inwardly.

The candles had gone out. Since that night

all the stones, the cobblestones, the shelters of the house,

make room for pedestrians

horses have frozen on a page of History,

foreigners paint,

strangers bow to the photograph,

in your name. In your name then,

lips are blessed with love,

and become Castles,

for the sake of the future.


I just did the assignment,

everyone in the world of the mind would do the same,

all drivers, all waiters,

bosses, directors,

ministers, presidents,

deputies,

since that day,

elsewhere,

have used your name,

centuries left you speechless,

(Shame) as a shield.


That's why my heart burns like an oven even from afar,

if a stone is thrown at you

I will answer you with stones,

even though you throw them bread.


And now it has dawned again,

I don't know, listen to "Good morning".

my English,

I just said a friendly hello.

That this is how destinies are written: we breathe, we exist.

We bring longings close to our chests, lovingly.

We follow the melodies with vigor,

the music filled with the smell of brandy, kumurites

that bring back the voices of the lost days.

Life is a tower,

divided,

stones upon stones,

a self, a loneliness that carries,

pain, longing, love,

just like a Castle.


My love, it's worth it for you! Notes

the postcard is under the power of the fingers

possessed by a hair,

from seed

plucked from great-grandfather's bleached hair,

this morning,

that wakes up all mornings anew,

the end is not a mistake,

when Kala wakes up and remains…


2. Gjuha e gjesteve

Nga Fatmir Terziu


Drita u zbardh dhe ngriti perden pas malit,

mbeti vetëm,

agu i mëngjesit

ashtu i pështjellë me gëzof,

nga pas i këndonte me ngjyrë të verdhë

një zog.


E shtypi ajrin si plastelinë dhe skulpturoi

Frymën e lënë nga të parët

ndërsa në një hapësirë të madhe

dielli gdhendi ngadalë vetëm fjalët:


„Nuk e kuptova më parë

nuk i kuptoj edhe këtë herë

pse retë u vunë në garë

të shtrydhen mbi mermer?“


Në këtë kohë erdhi refreni e burrave

Iso-ja e paqartë e grave

me kërcitjen e gishtave të duarve.


Drita u hakmorr kundër mushkonjave të hekurit

grisi me duart e plagosura

rremën e ajrit

kur aty vetëm një frazë e këngës nisi të qartësohej

duke lexuar rrudhat e ballit.

Kënga hapi refrenin e saj dhe u ngrit në qiell,

prej xhelozisë,

mbeti vetëm lufta në tekstin e Historisë.


*********


The language of gestures

By Fatmir Terziu



The light grew white and lifted the curtain behind the mountain,

left alone

morning dawn

so fluffy,

from behind he sang them in yellow

a bird.


She pressed the air like plasticine and sculpted

The breath left by the predecessors

while in a large space

the sun slowly carved only the words:


"I didn't understand before

I don't understand them this time either

why the clouds raced

squeeze on marble?'


At this time came the men's chorus

Ambiguous women's Iso

with the snapping of the fingers.


The light took revenge against the iron mosquitoes

she tore with his wounded hands

air oar

when there only one phrase of the song began to be clarified

reading forehead wrinkles.

The song opened its chorus and soared into the sky,

out of jealousy

only the war remained in the text of History.


2. Kadife mbolli nëna ime

Nga Fatmir Terziu


Kadife mbolli nëna ime

kadife zgjodhe Ti

u harlis bota intime

e më mbete në sy.


Mendoj për magjinë e syve

aromën e kam ende në shqisë

nuk shkoj përtej të dyve

Ju i bekuat në këtë mjedis.


Gërmoj thellë në zemër

me flokët e tua onde

më e bukura femër

thuajse e çdo kohe…


E ndjej zërin tënd

edhe kur jam larg

strukesh në një kënd

e sërrish më vjen me vrap.


Unë ulem në gjunjë

dua të prek duart e tua

ti përkulesh më shumë

bëhesh njësh me mua.


Shkoj me ty në kopësht

të shikojmë kadifet

nëna sytë i ka plotë

na i ujit të rriten.


Pastaj kristale malli

na bien mbi fotografi

nëna nga pas xhami

na fshin lotët në sy.


E ne e mbajmë fort

vetëm aty në zemër

buzëqesh e më thotë:

më të bukurën femër!


Unë e puth në sy

duart i ka plotë kadife

ajo i mbledh për ty

për qindra të tjera vite.


Kadife mbolli nëna ime

kadife po mbjell Ti

u harlis bota intime

e më mbete në sy.


Kjo vjershë e tillë pak

nuk është lojë e syve

është një kopsht i rallë

ku brezat do zgjedhin kadife.




Tagetes was planted by my mother

By Fatmir Terziu



Tagetes was planted by my mother

You chose Tagetes

the intimate world flourished

it stuck in my eyes.


I think about the magic of the eyes

I can still smell it

I don't go beyond both

You blessed them in this environment.


I dig deep in my heart

with your wavy hair

the most beautiful woman

almost every time...


I feel your voice

even when I'm away

you cower in a corner

I come running again.


I sit on my knees

i want to touch your hands

you bend more

you become one with me.


I go to the garden with you

let's look at the Tagetes

mother's eyes are full

she water them to grow.


Then longing crystals

they fall on our pictures

mother from behind the glass

wipes the tears from our eyes.


And we hold it tight

only there in the heart

she smiles and says:

the most beautiful woman!


I kiss her eyes

her hands are full of Tagetes

she collects them for you

for hundreds more years.


Tagetes was planted by my mother

You are planting Tagetes

the intimate world flourished

it stuck in my eyes.


This little rhyme

it's not an eye game

it is a rare garden

where generations will choose Tagetes.

90 views2 comments

2件のコメント


FJALA E LIRE FREE SPEECH
FJALA E LIRE FREE SPEECH
2023年1月08日

Enver Memishaj

Urime per Vitin e Ri. Urime dhe vleresime per poezine tuaj per krijimtarine tuaj me vlere qe do i rezistoi kohes, per idete dhe forcen artistike. Me respekt.

いいね!

FJALA E LIRE FREE SPEECH
FJALA E LIRE FREE SPEECH
2023年1月08日

Setki Q. Jashari

Më pëlqeu shumë ky postim. Më pëlqeu më shumë për mesazhin e përcjellë... Por dhe thurja ishte perfekte... Urime mik... Ju uroj një vit perfekt me gëzime dhe begati... Lumturi dhe suksese gjithmonë... Shumë i respektuar...

いいね!

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page