Kështu që këtu shkojmë


Kështu që këtu shkojmë

(Fragment nga romani: “Shtëpia në Kornizë”)

Fatmir Terziu


Përsëri një orkestër e vogël e pandashme e lëngët dhe qiellore në xhamat e pabindur, që t’a riprodhojnë ndryshe…,

... ndodh ndërsa kapakët e syve bëjnë rrokadë me lëvizjen tredimensionale të kohës…

Dhe pos kësaj muzike të ndjeshme, nga aty ku mornicat e trupit bëhen njësh me huazimet në qelq, në Bedford House, Londër, dëgjohet një derë tjetër e largët, që mbetet e hapur nga brenda. Sa hapet të kujtohet vetvetja për katër dimensionet e saj. Dimensioni i parë është pastina dhe paraballina, i dyti është poshtë dhe lart: të dy ngjashëm me derën vetë, janë paqtinë e sheshtë. Dimensioni i tretë është jo i sheshtë, por vjen përpara dhe shkon pas të plotësojë hapësirën ndërmjet. Me të hapet jeta. Dera është hapur, por hezitimi vazhdon. Dimensioni i tretë para meje përmban diçka më shumë se hapësirë: aq i trashë si melasa, ajo strehon një të katërtën e em