KËNGË ESKIMEZE NGA ANONIMË


Faslli Haliti

KËNGË ESKIMEZE NGA ANONIMË

NJË NJERI ISHTE DUKE ECUR NË TË FTOHTË

Një njeri po nisej,

po nisej I vetëm,

ecte në të ftohtë,

ecte në erë,

po shkonte në Malin e Madh.

Pa diçka në borë

jo nuk ishte lepur,

nuk ishte thëllëzë,

as diçka e ftohtë.

Disa duar dilnin nga dëbora,

Duar të kafshuara nga dhelpra,

këmbë të kafshuara nga ujqërit.

Babai vështroi

pa folur.

Dhe i fshiu dëborën nga rrobat,

i fryu në sy,

i fryu në gojë,

mbështeti zemrën e tij,

mbi zemrën e djalit,

por djali mbeti i ftohtë,

dhe mbeti si gur i ngrirë,

i ngrirë si akull,

pas tre netësh babai

nuk mendoi më,

edhe humbi rrugën,

e harroi udhën,

nuk kishte më dritë,

dritë nuk kish në kokë.

Tani babai këndon.

Po këndon nën tendë,

këndon me eskimezët,

këndojnë të gjithë së bashku

këndojnë të djithë për djalin e tij.

***

Me ҫfarë shprehje të thjeshtë këndohet ankthi i babait i cili gjeti fëmijën të vdekur nga të ftohtit. Bëri ҫmos që ta sillte në jetë me frymën e tij, por djali mbeti i ngrirë nga të ftohtit. Atëherë babait nuk i mbetet tjetër veҫ të këndojë në çadrën e vet, të këndojë për birin e tij, dhe shkarkoi kështu,dhimbjen.

Përktheu: Faslli Haliti

KËNGË PËR TË TJERËT

Të gjitha këngët lindIn

për njeriun

mes të një shkretëtire të paanë

herë - herë lindin si një dënesë ato

herë nga thellësia e zemrës sime në dhimbje,

herë si një e qeshur e gëzueshme

si shkulm nga gëzimi

që s’mund të mos ndIhet

nga jeta dhe bukuria e botës.

Pa e ditur sesi

lindin me frymën

fjalët dhe tonet

që nuk janë

biseda të përditshme

dhe bëhen gjë e vet atij

që di se si t’i këndojë për të tjerët ai.

DUKE KENDUAR NE SHI

VAJTIM

Është i rrumbullakët ai

Është vezullues,

Është si një rruzull i vogël akulli në ujë.

Hidhet,

Valëzon,

Luan,

Si rruzull i vogël akulli në ujë.

Jek jek jek*

Ngrij sytë e tu,

Shikomë

Rruzullin e vogël të akullit në ujë.

Përktheu: #Faslli #Haliti

*jek - thirrje tipike e eskimezëve

14 views

Shkrimet e fundit