JO DEKRIMINALIZIM POR EDHE DEKOMUNISTIZIM




Mentor Serjani

Qysh kur filloi pluralizmi në Shqipëri, shqiptarët u përfshinë në një valë entuziazmi të paparë, sidomos pas atyre që, pavarësisht se ç'kishin qënë në te kaluarën, morën zanatin e Djallëzorit të Fshehur. Filluan parrullat. E para qe: Liri, Demokraci! Shoqëruar me dy gishtat përpjetë. Populli gjëmonte ditë për ditë. Pastaj erdhi një parrullë tjetër: -E duam Shqipërinë si gjithë Evropa! Turmat përsëri gumëzhinin. Ecnin nëpër rrugë e sheshe si qënie të verbëra, symbyllur. Vetem goja e hapur vesh më vesh, nuk pushonte. Shqiptarët menduan se morën fund kusuret. Njerëzit hanin e pinin dhe se çdo të bëhej të nesërmen, jo vetëm që s'e dinin, por as e mendonin e as që donin të mendonin. Kujtonin se jeta do të ishte, ashtu siç ishte sot. Epo, qe si qe dje,u bë si u bë dje, e mori ferra uratën, gjërat ndryshuan dhe ishalla marrçin për mirë. Mirëpo nuk qe e thënë per fatzestë shqiptarë. Erdhi 1997-a që mos ardhtë kurrë, ashtu si këndohej dikur «tridhjet e nënte mos ardhç kurrë!». Qysh atëherë e vit pas viti keq e më keq. Në vend te të permirësohemi, më keq varfërohemi. Niveli i mirëqënies është shumë i ulët. U bënë ndryshimet kushtetuese në vitin 2008 dhe vijuam dokumenti më të lartë të shtetit e bëmë leckë, qysh atëherë e deri tani vendi po ecën drejt tatëpjetës. Kryetarët e Partive uzurpuan jo vetëm pushtetin , por edhe qeverinë. Futën