Jeeeeeetë...


Ledri Kurti

Duam jeeeetë!

Po, Duam Jetë!

Duam Frymën e Saj!

Kush e Pengoi Çeljen e Luleve?

Kush Gjetheve 

ua Mori Të Gjelbrën?

Kush Tokës...Ia ndali, 

Rrahjet e Zemrës?

Kush?

Pse, Duhet t'a Kërkojm@

Ai Vetë, 

Të dalë Jashtë! 

Është Antiheroi i Vërtetë,

 i Këtij Dimri Jete, 

Si Vuajtja, 

e Lashtë!

Jeta, S' Është Më, 

E Padukshmja,

Është Jashtë!

U Tremb Jeta, 

Tkurret,

E Ngrirë, Acar!

Njeriu, 

Brenda Vetes,

si Kurrë më Parë!

E Padukshmja, 

Zgërdhihet,

Përbindshëm,

E Vogël,

Sa një Oqean!

Kush e Thau Jetën?

Apo, Të gjithë Bashkë?

Mjegullat e frikshme,

Kur, ia ngjishnim Qiellit,

Mëkatet e Përbindshme,

Kur, ia Shtonim Tokës,

në Emër,

Të Shpejtësisë së Kohës... 

Dhe KOHA U NDAL!

Duke ecur në të përpjetë,

Pa i hedhur Sytë nga Qielli,

Aspak, 

Nga Supersonik e Super speed,

E PaDukshmja Mjaftoi,

Të Ndalë...

Çdo Vrap!

E Etja për t'Harruar Jetën, 

Jetën vetë,