Impermanenca


Fatmir Terziu

Ishte koha kur duhej ta kalonim me një sy tek vigjilenca leximin e librit strukur poshtë asaj rrobeje ndryshe. Duhej të numëroheshin jo vetëm fletët e leximit, por dhe ditët e muajtit… të detyruar për çdo student.

E unë, e pata nisur me shfletimin heshtur të Heraklitit. Filozofin para-sokratik të Shekullit VI para Krishtit, të lindur në Efes e mbajta krahas armës, thuajse një muaj me rallë, automatikut model 56, me të cilën na thuhej se duhej të ishim të gatshëm për të mbrojtur fitor(j)et tona.

Dhe ndjeja Heraklitin të më thoshte shpesh në vesh, se gjithçka rreth nesh, është në një gjendje të vazhdueshme ndryshimi dhe fluksi. Por a na lejohej neve ta shihnim në këtë mënyrë?! Por filozofi i lashtësisë vazhdonte me të vetën… Ju nuk mund të shkelni në të njëjtin lumë dy herë, në atë lum që kishte pretenduar Herakliti! Meqenëse uji vazhdon të rrjedhë poshtë lumit gjatë gjithë kohës dhe kurrë ai lum mbetet i njëjtë.

Dhe në këtë mënyrë kjo rrjedhë dhe ndryshim në Natyrë mendova dhe kuptova se është një proces i pandërprerë.

E vetmja gjë që mbetet e përhershme është impermanenca (gjendja ose fakti i zgjatjes vetëm për një periudhë të kufizuar kohore)!