top of page

I dashur askush


I dashur askush!

Ka ardhur letra që më keni shkruar. Është e lagur. Nuk jam i sigurtë se çfarë e ka lagur atë, lotët e tu apo shiu që u derdh gjatë rrugës. Nuk mund të lexohet. Por jam kurioz se cili nga dy përfundimet e mia do t'ju kënaqte.

Sidoqoftë ashtu sikurse dhe letrën edhe jetën Unë dua t’i teorizoj në terma konkretë, por nuk jam i sigurt se ku të filloj. Fillimi duket se nuk ka ndodhur kurrë, megjithatë fundi duket tepër i afërt. Nuk e kuptoj, vërtet. Ndjej një lloj agonie. Agonia është e mbarueshme, por jo ndjenjat e krijuara prej saj. Unë nuk e lexoj letrën por të kuptoj ty, si të gjithë askushët e tjerë. Të kuptoj se mund të jesh:

I verbuar nga dëshirat.

I zhveshur nga arsyet.

Një goditje e vazhdueshme nga vetëdija. Ah, dhe këtë të fundit më duket se e dija. Është një diktim i mrekullueshëm. Mendja jote është në një rrotullim të vazhdueshëm. Por dije dhe këtë gjë. Edhe pse kam një kohë shumë të gjatë që bisedoj me mendjen, ne ende nuk jemi miq. E kështu dua të të peys: Ku është padrejtësia nëse lind ai që e krijon?

Natyrisht kjo nuk ndodh nga Birra poetike, as nga Mendimet në fermentim. Kazani poetik po shpërthen me një birrë gjallëruese brenda një gote. E aty, natyrisht vetëm aty si i sifistikuar, Ju jeni hapësira boshe që ekziston brenda një kujtese të fosilizuar.

Tashmë jam duke e përfunduar, edhe pse mbeta letrën tënde pa e lexuar. Gjithçka, duke përjashtuar buzëqeshjen tuaj të palicencuar, është e zymtë. Sikurse vetë jeta. Jeta është një stërvitje monotone. Letrat janë si letra. Veprat mbesin vepra. Aty ushqehet besimi. Por, edhe besimi është i pafuqishëm të shuajë kujtimet e tharta të së shkuarës ku digjet edhe hija e njerëzve.

Nuk e di a u kuptuam!

I dashur askush.

Nuk e di a më kuptuat!!?


20 views1 comment

1 Comment


Eshref Ymeri
Eshref Ymeri
Aug 27, 2023

I dashur Profesor Fatmiri,

Eseja juaj, me hero kryesor Askushin, më kujtoi psikiatrin italian Çezare Lombrozo(Cesare Lombroso - 1835-1909), i cili pwrshkruan një “tip kriminal” me tipare të tilla, si pabesia, fryma e dyshimit, ndjenja e hakmarrjes, ruajtja e inatit, mungesa e plotë e shpirtmadhësisë, egoizmi i skajshëm, etja për pushtet dhe fodullia e neveritshme, egërsia, pedantizmi (që gjithçka të bëhet ashtu siç i teket atij), natyra gënjeshtare, mbizotërimi i interesave materialo-pushtetore në një formë nga më të vrazhdat, natyra ziliqare, ndryshimet e menjëhershme dhe të furishme të gjendjes shpirtërore prej “keqardhjes” së zjarrtë deri në distrofi dhe natyrë hakmarrëse inatçore, hiperseksualitet, tipare këto që nuk zhduken madje edhe me ardhjen e pleqërisë dhe që shoqërohen me arrogancën në rritje…

Like

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page