Hiqmet Mehmetaj: BRENGË

Me sytë e mi shoh botën pērmbysur,

Shoh jetën të shkatērruar, të vrarë,

Shoh fatin mjeran, gur të rrokullisur

Dhe sahanlēpirësin pusht- pushtetar.

Shoh zemrën e brishtë, keqas zhgënjyer,

Të virgjërën përdhunisht zhvirgjëruar,

Shoh të vērtetën nga gënjeshtra thyer

Edhe të ndershmen çnjerëzisht çnderuar.!

Shoh lirinë me zinxhirë të lidhur

Dhe artin që heq shpirt, I nëpērkëmbur,

Binjaken varfēri me mua lindur,

Trurin tim të mpirë, pērdhe të shembur.

Në pellgun e brengës dergjem I mekur,

Një fije shprese a kam për ta gjetur ?!