HALUÇINANTE


Noke Abilekaj

HALUÇINANTE

1. Jetoj në një botë sferike, sferë rruzulli, sferë hëna, sferë dielli, galaktika- rezervuar sferash.

Fjala, mendimi, dashuria, sferike.

2. Eci në rrugët e qyteteve, më shfaqen gjallesa sferike. Marrin rrokullimën nëpër trotuare dhe shtypin, dhe shtyjnë njëra – tjetrën. Vërsulen në rrugë para makinave duke u uluritur metaleve dhe gomave, edhe këto sferike.

Ndjekin me kokëfortësi sfere trajektoren e nisur, kështu provokojnë mijëra përplasje, pështjellime trajektoresh, djegie meteorësh jetësorë. veçse përgjegjësia është prej sfere:

Unë nuk fajoj, jam sferë, s’kam sy e vesh, s’kam duar e këmbë, s’kam as organe qejfi, lëri të tjerat. Fundjafundit, tek më do qejfi i kam të gjitha. ç’përgjegjësi kërkon nga unë? Kupton?

Ti s’kuptoke asgjë, qenke më shurdh, më qorr, më memec qenke tamam sferë. O zot, kujt t’i flasësh?! Kujt t’i varësh fajin në këtë botë sferash rrokullimëmbartëse? Mua?! Kurrë, gozhdë të tillë s’do të kem. Jam sferë e origjinës.

3. Rrokubares rrugëve të qyteteve, dëgjoj tinguj mavi, më nervozojnë zhurmat murrashe, zëri i verdhë i mikut përbri më vjen i rrumbullakët. Nuk marrë vesh çfarë thotë, tund kokën dhe i them: Po. Ai nuk e sheh fare kokën time. E si ta shohë? Koka ime është thellë në qendrën time. Pa e parë fare kokën time që pohon, pa e dëgjuar fare zërin tim rozë, mbetet i kënaqur, mbetet i kënaqur që të ma hedh mua, të them unë: Miku më dëgjoi, domethënë më përfilli. Ehe, ç’rrokudallkauk sferik! Unë sapo ia loza atë lojë, kur sikur e dëgjova bëra.

3/1 Le të kërkojë të vërtetën, e vërteta është thellë në zgavrën time, dhe ata që duhet të gjejnë të vërtetën janë diku, në rrokullimën e tyre pa ngjyrë.

Çfarë meriton dyfytyrshi? Rrokullisem pesë centimetra kub majas, marrë kthesë një tonëshe, bëj sikur do të mbahem dhe e vërvis nën gomat sferike atë, që s’e njeh vlerën time prej sfere.

Kush do zbulojë fajin tim? Di sfera nga rrokulliset?!

4. Si të gjithë në botën e sferave Edhe unë shaj e shahem, godit dhe goditem, rrah e rrihem. Jam sferë, shtatëqind breza sferë; ç’më duhet mua se ç’bëj unë? S’ju duhet ç’thonë e ç’bëjnë as sferave të tjera. Ky rregull na mban tok sfera e mbisfera.

E përse të ketë faj e fajtor në një botë sferash, ku dhe drejtësia sferike është dhe s’i duhet drejtësisë ç’thotë e ç’bën drejtësia.

Themi që pata faj, kush e pa? Rreth nesh kishte vetëm sfera; ato i drejtojnë sytë nga qendra e tyre, kuptohet, nga bytha e tyre, se atje i kemi të gjitha ne sferat; edhe sytë, edhe turinjtë, edhe bythën; në qendër. Prandaj e shtyjmë ca vjet jetën.

O Zot, po të mos i kishim në qendër. Ne do të ishim të gjithë sakat, ne do të is