Gjuha Shqipe duket sikur ka marrë dhe po vijon të marrë vrragët


PAJTIM XHELO

"Në këtë përkohësi ( tranzicion) që po kalojmë Gjuha Shqipe duket

sikur ka marrë dhe po vijon të marrë vrragët ( plagët) më të rënda ,

si pasojë e drejtimit donkishotesk të vendit nga politikanët tanë të

paskrupullt."



Ndërsa gjithë bota ka ecur dhe po ecën në kahjen e duhur, herë me

dhëmbjet e lindjes e rilindjes, herë me dhëmbjet e rritjes së

vështirë, shpesh me kthime të përkohëshme pas, o me ndalesa të

shkaktuara nga etja dhe lakmia e Luanëve që kanë në dorë fatet e

njerëzimit, herë duke u kthyer në sheshe gladiatorësh për të kënaqur

dëshirat e " të fuqishmëve", Shqipëria jonë ka ngecur në një përkohësi

( tranzicion, siç e quajnë ata që na udhëheqin, ose më mirë na

udhëdreqin) që i ngjan një udhëkryqi, ku rrahin erërat e çmendura të

të gjitha stinëve, të gjithë globit.

Rrugët e këtij udhëkryqi janë pështjellë me një mjegull të dendur gri

dhe shqiptarët po sillen rrotull si fuga, në spiralet e një cikloni,

pa e kuptuar që ky është një ciklon.

Deri kur?

Askush nuk mund ta di këtë, sepse udhëkryqi ndonjëherë mbetet në

mjegullën e padepërtueshme të kohës përjetësisht.

Natyrisht, kjo nuk është vepër e Zotit; jo! Zoti i solli paraardhësit

e shqiptarëve, pellazgët, për të përhapur qytetërimin në Europë, në

Azinë eVogël dhe në Afrikën e Veriut. Dhe Pellazgët e kryen më së miri

këtë detyrë. Pastaj erdhën popuj të tjerë, në fillim fiset greke, më

vonë ato sllave. Ndërsa popujt pellazgë ( ilirët, epirotët, maqedonët,

thrakët, dakët etj) ishin në një ngjitje ( shkallë) të lartë

zhvillimi, në Mbretëri të mirëfillta ( të veçanta ose të bashkuara),

ardhacakët ishin vetëm fise, që nuk arritën të krijonin kurrë

Mbretëri, veç " qytete shtete" ose bashkësi fisnore.

Grekët i sajuan në një " Mbretëri" ku shumica ishin shqiptarë në vitin

1821, Serbët, po ashtu.

Ardhacakët nuk krijuan kurrë kombe, as Perandori, ndërkohë që

pasardhësit e pellazgëve krijuan dy Perandori : atë të Aleksandrit të

Madh dhe atë të Pirros së Epirit . Mos të harrojmë edhe Mbretërinë e

Madhe( të bashkuar ) të Ilirisë me Teutën, e cila bashkoi ilirët,

dardanët, Epirin, po lakmia e Romës bëri që të niste pjerrina e

pakthyeshme e pasardhësve të pellazgëve të lavdishëm.

Perandoria Romake dhe më pas edhe ajo Bizantine, duke i shërbyer

rritjes dhe fryrjes së " Racës" së pastër", që në të vërtetë ishte

vetëm një " krijesë" e sajuar nga ata vet, pas luftrash të gjata ,

nënështroi ata që patën krijuar edhe Romën vet dhe kuptohet, që për të

fshehur të vërtetën e Lavdisë së dikurshme të pasardhësve të vërtetë

të pellazgëve, u rrëmbyen traditat, kulturën, gjuhën, shfrytëzuan

trimërinë, bujarinë dhe fisnikërinë e një populli Par, për të mbajtur

në këmbë Perandorinë dhe " Racën" e tyre të sajuar. Përzien kufijtë

dhe njerëzit, lejuan sërbët të vendoseshin në tokat e Dardanisë dhe

Paionisë...Ngatërruan Ballkanin.

Pastaj erdhi Perandoria tjetër, ajo Osmane. Për ne, shqiptarët ajo

Perandori përfundoi atë që pat nisur Roma e më pas Bizanti... Na

ndaluan edhe mësimin e gjuhës shqipe dhe hapjen e shkollave...Na ngau

në fe të ndryshme...Na armiqësoi me popujt e tjerë të Ballkanit

Atë që Roma nisi për të na vjedhur fisin e për të na humbur farën,

Stambolli e vijoi me marrëveshje të fshehta me dreqin me të birin.

Qëllimi i saj ishte i kuptueshëm për ata që kishin pak mëntë : Të

gjithë myslymanët shqiptarë, tashmë do të ishin turq, kurse të

krishterët grekë dhe serbë. Katolikët, dihet, italianë.

Kaq thellë i hyri këtij qëllimi djallëzor e makabër, saqë i shpalli

luftë shfarosëse kulturës së ruajtur në kujtesën dhe shpirtin e

kombit.

Po shpirti i një kombi dhe kujtesa e tij mbështeten tek gjuha.

Nëse do që një komb ta shpërbësh, ndaloi mësimin e gjuhës së vet , mos

hap shkolla për të marrë dijen, dërgoi burrat të bëjnë ushtrinë në

vende të tjera, të mësojnë në vende të tjera, merrja njerëzit e mençur

në shërbimin tënd. Kësisoj ke arritur të krijosh një hibrid mutant,

nga i cili do të kenë frikë të gjithë dhe do ta urrejnë gjithë popujt

e tjerë.

Këtë u mundua të bënte Turqia me shqiptarët.

Për fat, gjuhën shqipe nuk arriti ta vduiste. E dëmtoi, e coptoi, e

detyroi të lëngonte në një tmerr që zgjati, po për çudi, ajo mbeti

gjallë. E arnoi me fjalë ardhacake të gjuhës së saj të shpërfytyruar e

të shëmtuar, po me kalimin e kohës ato ardhacake shkuan andej nga

patën ardhur, matanë Bosforit. Ndonjë që dukej se tingëllonte bukur,

mbeti...Në fund të fundit , le të rrijë si mike nderi, nuk na prish

punë; tashmë ajo ka marrë shtetësinë shqiptare, është e paisur me

pasaportë.

Është një çudi. Një popull, të cilit i ndalohet gjuha dhe i detyrohet

mësimi i gjuhës së pushtuesit pesëqindvjeçar, e ruan gjuhën, ashtu si

e ka trashëguar nga stërgjyshët e tij pellazgë.

Si shpjegohet kjo?

Ka dy arsye :

E para : ADN E shqiptarëve është po ajo e popullit më të lashtë të

Europës( mbase edhe të botës), pasardhës i të cilit ai është. Të

folurit, gjuha e ruajtur në këtë ADN pra është me rrënjë të thella, ka

zenë vend mbi themele të palëkundura, të bashkuara me shkëmbin amnor

të tokës. Kësisoj, ajo gjuhë është tashmë e përjetëshme, siç është i

përjetshëm edhe fisi i shqiptarëve.

Së dyti : Shqiptari është fara dhjetramijëra vjeçare e mbjellë dhe e

korrur çdo vit vetëm mbi këtë tokë. Gjithçka rreth tij është aq e

lidhur me të, njëlloj si mishi me thoin. Provo të heqësh thoin, dhe do

shohësh që përjeton dhëmbjen më të madhe se çdo lloj dhëmbje tjetër.