Gani Elezi: Sot me togën e 8-të

Në një cep të njohur të Tiranës, atje ku qyteti zgjohet mes zhurmës së lehtë të filxhanëve dhe bisedave të ngrohta, “1 Maji” bëhet çdo të enjte një adresë kujtese. Nuk është thjesht një kafe. Është një strehë e kohës, një pikëtakim ku vitet nuk rëndojnë, por ndriçojnë.

Ashtu ndodhi edhe sot. Toga e 8-të e maturës 1961–1965 të shkollës “Skënderbej” u mblodh sërish, si gjithmonë e njëjtë në shpirt, edhe pse koha ka bërë të sajën në pamje. Ishte një takim i shumëpritur, si një ritual i heshtur që secili e ruan me përkushtim. Sepse këto nuk janë thjesht kafe – janë rikthime në rini, në disiplinë, në ëndrra të përbashkëta dhe në një jetë që i bashkoi përtej çdo distance.

Fakti që kjo “e enjte e togës së 8-të” tashmë është bërë e njohur, ka sjellë edhe të tjerë në këtë rreth miqësor. Kështu, sot, mes tyre ishte edhe një figurë e dashur e letrave shqipe, krijuesi i njohur në prozë dhe poezi, Agim Hila. Prania e tij nuk ishte vetëm një nder, por edhe një pasurim i bisedës, që u shndërrua në një udhëtim të gjallë nëpër kujtime, figura dhe ngjarje që ende jetojnë në mendje.

Po ashtu, pjesë e këtij takimi ishte edhe oficeri Siri Hasani, një emër që sillte me vete jehonën e një tjetër kohe shërbimi, të përbashkët për disa prej tyre në Br22K Burrel. Me një natyrshmëri të admirueshme, bisedat kalonin nga njëri kujtim te tjetri, si të ishin faqe të një libri që askush nuk dëshiron ta mbyllë.

Gani Elezi: Sot me togën e 8-të

Agimi risolli në vëmendje figura të artilerisë së K7K Burrel, duke ndalur veçanërisht tek dy emra të togës së 8-të, Përparim Bajrami dhe Mustafa Gjejdeshi. Ndërsa Siriu, me të njëjtin emocion, ndau copëza kujtimesh për kuadrot e Br22K Burrel, duke i dhënë bisedës një frymë të gjallë dhe autentike.

Mes gjithë kësaj, nuk mungoi as ajo që i jep shije çdo takimi shqiptar – një gotë raki, e ngritur jo thjesht për shëndet, por për miqësi, për kujtime dhe për kohën që vazhdon të jetojë brenda tyre. Shakatë, batutat dhe “historitë” e jetës ushtarake vinin natyrshëm, duke krijuar një atmosferë që vetëm ata që e kanë përjetuar mund ta kuptojnë plotësisht.

Në fund, mbetet mirënjohja. Për praninë, për kujtimet, për vazhdimësinë e një lidhjeje që nuk e zbeh as koha dhe as largësia.

Faleminderit, Gimi.

Faleminderit, Siri.

Dhe si çdo histori e bukur që kërkon të vazhdojë, edhe kjo ka një ftesë të hapur: çdo skënderbegas i maturës 1961–1965 është i mirëpritur t’i bashkohet këtij rrethi të gjallë kujtese – çdo të enjte, ora 9:00 te “1 Maji” në Tiranë, dhe në të enjten e fundit të muajit, te Xhamllëku, pranë Sokol Pregjës, në orën 10:00.

Sepse disa takime nuk janë thjesht takime. Janë rikthime në atë që nuk shuhet kurrë.