FLATRAT E ROGANËS


Rrustem Geci

Poezia botën  ma  jep të kthjellët

midis  nesh  fryn frymë tokësore

Roganën unë e kam  në kraharor

Gjuhën e natyrës së  saj e kuptoj

Zemër, duhet  të dashurojmë më

shumë, më  shumë, -gjithë  jetën

kjo lulearkë në kodrat e Roganës

të gjitha  netët i ka  të  mbushura

Un´ njoh fshatin tim 30 mijëvjeç

dhe  fshatarët  e  mi  të  paleolitit

jemi të njëjtë  me  stërgjyshërit e

lashtë, me udhëtarët e kohës sonë

Jam rritur i pakufizuar  me  ajrin,

Jam rritur i  pakufizuar me stinët

e sotmja më ikën në  të  kaluarën

e ardhmja pret retë e mendimeve!

I njoh fshatarët e mi mijëvjeçarë 

ata  i  ndjejnë  luhatjet  e erërave

dhe udhët e ngushta  të kalimeve

</