Filozofia e re burrë e grua


Filozofia e re burrë e grua

Nga Fatmir Terziu

E dashur a nuk ngjajmë si të huaj,

s’flasim, s’qeshim, s’ngucim me duar.

E dashur të lutem tani më thuaj,

ky “dualitet” vallë ka ndryshuar?

I ndërruam kuptimin dhe heshtjes,

i vodhëm modulet edhe zhurmës,

i ngjitëm puzlla enigme mendjes,

duke pritur “stazhionimin e tufës”.

Pak ditë të tilla na kanë fryrë,

këmbët, barkun, madje dhe sytë,

nuk shihemi dot më në pasqyrë,

leshrat na bëhen pyll përditë.

Në vetëm pak metra katrorë,

e kthyem lirinë si formalitet,

“padashje” e bëmë një sorrë,

të bëjë firon nëpër planet.

Bën xhirro e firo nën një mantel,

e mistershme në lirinë e vetë

askush përpara tashmë nuk i del

ajo e ka emrin Covid-19-të.

Në ekran me të bëhet aritmetikë,

trupat mbetën numra dhe enigmë,

të hapim televizorin kemi frikë,

por dhe pa lajm më dot nuk rimë.

E dashur ne të dy jemi një frymë,

jemi sikurse thuhet moti mish e thua,

e kemi lënë pasazh këtë enigmë,

për filozofinë e re burrë e grua?!

E dashur pse duhet të ngjajmë si të huaj,

le të flasim, qeshim, të luajmë me duar,

e tashmë nuk ka arsye të më thuash,

Filozofinë e re vetë e kemi “gatuar”…

84 views19 comments

Shkrimet e fundit