Fatmir Terziu: Fëmijët shqiptarë, zemra kuqezi në Wrexham

Në një mbrëmje prilli të mbushur me emocione dhe ngjyra, stadiumi në Wrexham nuk ishte vetëm një fushë futbolli ku përplaseshin dy ekipe, por një skenë ku u rrëfye një histori identiteti, krenarie dhe përkatësie. Edhe pse kombëtarja e Shqipërisë u mposht me rezultatin 4–0 nga Uellsi në ndeshjen kualifikuese të Kupës së Botës për Femra të FIFA-s, ajo që mbeti e paharruar ishte prania e fëmijëve shqiptarë si maskota – një simbol i gjallë i lidhjes mes rrënjëve dhe së ardhmes.

Të veshur me buzëqeshje dhe emocion, fëmijët nga komunitetet shqiptare në të gjithë Uellsin ecën krah për krah me lojtaret e ekipit të Shqipërisë, duke mbajtur në duar jo vetëm shpresën, por edhe një copëz atdheu. Për ta, ky nuk ishte thjesht një moment sportiv, por një përjetim që do të mbetet gjatë në kujtesë – një kujtim që ndërton identitet.

Ky organizim i veçantë erdhi falë bashkëpunimit mes Federatës së Futbollit të Uellsit (FAW) dhe Shoqatës Kulturore Shqiptaro-Kosovare të Uellsit, një organizatë e re, por me një mision të qartë: ruajtjen dhe promovimin e trashëgimisë shqiptare në tokën britanike. E themeluar në vitin 2023, kjo shoqatë është kthyer në një vatër të rëndësishme për komunitetin, duke bashkuar familje, duke kultivuar gjuhën dhe duke mbajtur gjallë traditat.

Sipas të dhënave të regjistrimit të vitit 2021, në Uells jetonin rreth 715 persona të lindur në Shqipëri, një numër që sot besohet të ketë arritur në rreth 1,000. Shumë prej tyre janë vendosur në zonën e Cardiffit prej më shumë se dy dekadash, duke ndërtuar një komunitet të qëndrueshëm dhe aktiv. Në këtë frymë, Shoqata organizon rregullisht aktivitete komunitare, mësime të gjuhës shqipe dhe veprimtari kulturore si vallet tradicionale, duke u dhënë brezave të rinj mundësinë të mos harrojnë rrënjët e tyre.

Fëmijët që patën fatin të bëhen pjesë e kësaj eksperience vinin kryesisht nga Cardiffi dhe janë të angazhuar në klube futbolli bazë si Maindy Corries FC, AFC Rumney dhe Caerau Ely CFC. Në sytë e tyre lexohej një përzierje emocionesh – krenari për origjinën dhe ëndrrat për të ardhmen.

“Do të thotë shumë për ne,” u shpreh Kryetari i Shoqatës, Ilirjan Allamani. “Si shqiptarë që jetojnë jashtë vendit, përfaqësimi i Shqipërisë është një nder i madh. Na bën të ndihemi krenarë dhe na mban të lidhur me rrënjët tona. Për fëmijët, është shumë e veçantë. I ndihmon ata të kuptojnë se nga vijnë dhe të ndihen pjesë e diçkaje më të madhe.”

Në fund, rezultati në fushë mbetet vetëm një statistikë. Ajo që vlen vërtet është ajo që ndodhi përtej shifrave, një brez i ri shqiptarësh që rritet mes dy botëve, duke mbajtur fort identitetin dhe duke e çuar përpara me krenari. Në Wrexham, për një mbrëmje, Shqipëria nuk ishte vetëm një ekip, ishte një ndjenjë.