FATIT TONË TË VONUAR

Më thuaj shpejt e shpejt

Diçka të lehtë,

Një fjalë si ” kalorës”,

Një fjalë si ” verë”,

Një fjalë që fluturon nëpër erë,

Se fjalët e mençura

Kokën na e lodhën

Dhe në breg s’na nxorrën asnjëherë.

Më thuaj shpejt e shpejt

Diçka të lehtë

Dhe mbushma përplot gotën!

Dhe mos u pendo, miku im,

Që në jetë ne ishim muskëtiere,

Se kurorë dinjiteti kërkuam,

Kurorë lirie të vërtetë!

Por fatit s’ke ç’i bën,

Fatin tonë ne s’e patëm kurrë në duar,

Fatin tonë idiot,

Fatin tonë të vonuar!