FATI QË NUK ISHIM ZOGJ


Edi Shukriu

Shkrimtare, anëtare korrespondente e Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës, anëtare e Akademisë Europiane të Shkencave, profesor universitar. U lind më 1950 në Prizren (Kosovë), nga prindërit Margarita Mjeda dhe Muhamed Shukriu. Kreu studimet në Fakultetin Filozofik – Dega e Arkeologjisë (1972), si dhe magjistraturën në Universitetin e Beogradit (1979) dhe doktoroi në Universitetin e Prishtinës (1990).

Krijimtaria letrare përfshinë shtatë libra me poezi, tri drama dhe një roman. Ishte Visiting Scholar në Universitetin e Harvardit (2002), mori pjesë në International Writing Program të University of Iowa (2005), International Festival Voix Vives (Francë: 2010, 2015; Marok: 2013), Vilenica International Festival (Slloveni: 2007), Poeteka (Shqipëri: 2009), Forum Tomiza (Slloveni-Kroaci-Itali: 2008) e në takime të tjera ndërkombëtare, përfshirë dhe Konferencë Borëtore të Gruas në Pekin (1995), Habitat II në Stamboll (1996), Food Summit në Romë (1996), Konferencën mbi Globalizimin në Santiago de Compostela (1997), Asamblenë e NATO-s (Barcelonë – Spanjë: 1998) e të tjera.


LIGJI I HAMURABIT


Neni 226: Nëse kirurgu… e shlyne damkën nga robi, le t’i priten duart.

Neni 282: Nëse robi i thotë të zotit: Ti nuk je zotëria im, le t’ja prejnë veshin.

Neni 231: Nëse është mbytur robi, le të ipet robi për rob.

Në mbështetje të nenit 226

të Ligjit të Hamurabit,

ditën e djeshme

gishtërinjtë m’i shkurtuan

se damkën e mjerimit

tentova ta bëj të kaluar

Në mbështetje të nenit 226

të Ligjit të Hamurabit,

mbrëmjen e djeshme

më gjymtuan,

se këngën e zogjve

desha nga e nesërmja

ta sjell në të sotmen

Më vranë në mëngjezin e sotëm

dhe në mbështetje të nenit 231

të të njëjtit ligj

më zëvëndësuan sipas tyre

me një rob tjetër

Të mjerët, nuk e dinë se ai jam përsëri Unë,

me njëmijë gishtërinj,

me njëqindmijë veshë

dhe

me një të vetme

dëshirë të çeliktë

të kalitur ndër brezni.


YLLI


Më the se yllin

ma zbritët nga qielli –

ma dha ndër duar

e pashë me sytë e mi’

derisa më tregoje për

Fatbardhën

damkat i fshije

në përralla

Bija ime s’e do më

rrëfimin për Kësulëkuqen,

mpreh mendjen

t’ia zë pritën ujkut