top of page

Errësirë





Në gjumë pata një ëndërr -

Nuk ishte e gjitha ëndërr -

Dielli u shua, edhe yjet.

Errësirë e përjetshme.

Toka pa rreze, pa shtigje

U verbua në ajrin pa hënë;

Mëngjesi erdhi, dritë nuk solli.

Sikur njerëzit harruan pasionet

Nga tmerri i shkretimit të tyre;

Qytetet u konsumuan,

Bota shpresë e frikshme;

Pyjeve iu vu zjarri

Ranë dhe u zbehën

Dhe trungjet kërcitëse

U shuan - gjithçka u nxi.

Disa mbulonin sytë, qanin

Të tjerët, me mjekra

Mbi duar shtrënguar

Nxitonin andej-këtej

Shikonin lart, i luteshin

Qiellit padritë, tē shurdhër.

19 views1 comment

1 comentário


Poezi shume e mire. Teme universale, e konceptuar thjesht dhe bukur. Plot tensione te

brendshem dramatik. Ky eshte poeti! Faleminderit, urime dhe suksese te tjera.

Myslim Maska, Athine.

Curtir

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page