E ndërmjetme


Resmi Osmani Roman-vazhdimi

ME SYTË E FËMIJËS

E ndërmjetme.

Ky ishte dimëri i mjerimeve tona.

Si të mos mjaftonin uria dhe sëmundjet që kishin pllakosur, dimri i atij viti do të mbetej i paharruar për prapësitë e tij .Nuk kishte qiell të hapur për ditë të tëra. Veçse re të përhinjta, të kërleshura, ulur rrafsh, shtjella mjegulle, bubullima dhe rrufe, erëra nga të katër horizontet që sillnin retë e shiut. Barku i reve të mbarsura, goditej e përgjakej nga rrufetë dhe, derdhnin pjellën e tyre, litarët e shiut për ditë të tëra pa pushuar. Rrëmet si në ditën e kiametit. Ujërat e verdha, që zbritën nga kodrat qorrazi e vrulltazi teptisën në fushë, Shesholli u mbulua një pëllëmbë nga uji.Kasollja e Ervehesë,mbeti si ishull në detin e ujrave. Kanalet u mbufatën, uji, si të nxirte inatin dhe zemërimin harbohej e shkumëzohej me flluska dhe lylaz. Para pragut, Erveheja me të bijtë, lartuan një pritë me plisa, që të mos u hynte uji brenda, por notia, uji që thithej nga toka, e zbrujti dyshemenë e dheut, dhe shtresat u notitën nga lagështia e ajërit dhe mbanin era myk. Ervehesë i filluan dhimbjet e kyçeve të këmbëve nga reumatizma. Ftohtë,lagështi, llucë e baltë. Dridheshin nga të ftohtët. Drutë e njoma mezi ndizeshin në vatër dhe bënin më shumë tym sa u digjnin sytë, se sa ngrohnin.