DY POEMA PËR FËMIJË


Faslli Haliti

DY POEMA PËR FËMIJË

EROLA

Erola përqeshi

vëllanë

e saj,

gjuhën i nxori

si spece me majë.

Ia bëri: me-me

Vëllait

si kec,

por gjuhën mamaja

ia dogji me spec...

Gjuha i dogji,

sa nisi

të qajë,

vajti në çezmë

me ujë të lajë.

Por gjuha i mbeti

si spece

e kuqe,

që shoqet ta njihnin

si vajzë me huqe.

* * *



Përqeshi Erola

një shoqe

të mirë

gishtat i vuri

në kokë si brirë.

U bë porsi dhi,

si dele,

si cjap,

erdh ujku nga pylli

ta hante me vrap.

Dhëmbët e ujkut

Erola

sa pa,

nisi të qajë,

me lot u la.

Dhe deshi të mbrohej

me brirët

e saj,

por brirët nuk ishin

dy thika me majë.

Me çifte erdh babi

dhe ujkun

e vrau,

kokën përgjysmë

me plumba ia ndau.

** *

Përqeshi Erola

dhe motrën

një natë,

ia bëri ga-ga

Kleanës si patë.

Krahët sa rrahu,

dhe bëri:

ga-ga,

veten me pupla

të veshur e pa.

Kur puplat i dolën

dhe sqepi

me majë,

dhelpra me vrap

erdhi ta hajë.

Sheh dhëmbët e dhelprës,

tmerrohet

nga frika,

derdh lotët Erola

si qelq, pika-pika.

Po babi me çifte

dhelprës

i ra

dhe koka e dhelprës

përgjysmë u nda.

Babi e rropi

Dhelprën

menjëherë,

lëkurën e vari

të thante në erë.

Mamaja lëkurën

e bëri

pellush,

ia vuri Erolës

për dimër në gushë.

Kur shoqet ia panë

lëkurën

bojëkafe,

e tallen Erolën

si dhelpër dinake.

Erolës i erdhi

aq keq

sa nuk ka,

kur tallja papritur

mbi kokë i ra.

Nuk tallet Erola

me shoqet

më jo,

se shoqet e duan,

i do dhe ajo.

MOTRAT

Mami ish sëmurë,

dridhej,

kishte ethe,

këmbët i kish akull,

duart si dy gjethe.

Lola, Genta, Krisa

pas lojës

u harruan,

për nënën e tyre

fare s'u kujtuan.

Lola, Genta, Krisa

erdhën

në shtëpi,

të trija me etje,

me djersë dhe uri.

I pa mami vajzat

me djersë

në ballë,

në vend të qortimit,

nisi një përrallë: