Duke hedhur një vështrim poezive të autorit Idriz Ismajli


Refleksion nga Xhevahir CirongU


Poet që ndez zjarre e lë gjurmë në shpirtin e lexuesit


Duke hedhur një vështrim tërsor gjithë poezive të autorit Idriz Ismajli, para syve m’u shfaq anija e jetës. Ajo lundronte nëpër det bashkë me gjurmët të cilat kuvendonin me njëra – tjetrën. Aty janë gjithë ato kujtime të bukura, por edhe sakrificat , ku së bashku formëzojnë atë gjerdan petalesh me lule shkronjash e varg poetik të magjishëm shpirtëror. Po të ulesh, ashtu ngadalë në tapetin e poezive të këtij autori, lexuesi do gjejë tharm poetik, i cili do i shkrijë akullin e viteve të jetës, si rrjedhojë e kësaj do i diellrohet shpirti . Poezitë e këti vëllimi me titull ‘’ Gjurmë’’, kanë specifikat e tyre krijuese e letrare. Vetë autori është një zog shtegëtar, ku takohet me jetën e tij në kohë,.Vargjet e poezive përcjellin ato mesazhe të fuqishme deri në skutat e fsheta të shpirtit edhe të vetë lexuesve. Libri poetik është ndarë në katër nëndarje. Në çdo pjesë, poezitë kanë një ndërthurje midis tyre, si rrjedhojë e kësaj lexuesi e ka më lehtë për t’u njohur me ( 124) poezitë e përfshira në këtë vëllim. Tematikat e poezive kanë larmi ngjyrash artistike letrare, por edhe një stil krijues letrar disi ndeyshe, ku spikat thjeshtësia artistike. Kjo frymë e stilit të thjesht krijues me burim jetësore, ndez si zjarr gjurmët e jetës sonë e të vetë poetit me thirrjen : E DUA JETËN ! Liqeni shpirtëror i poetit Idriz Ismajli, vjen pas kaq vitesh e shkreptëtin fuqishëm si një rrufe qielli duke na dhënë vargje të bukura, të veshur me mantelin e kaltërsisë së qiellit, të natyrës së gjelbër, të luleve në livadhe, të borës , apo të ‘’ngricave’’ të jetës sonë. Në librin me poezi ‘’Gjurmë’’ ai udhëton bashkë me fjalën e shkruar, me ëndrrat si fluturat nëpër lule në livadhe e kroje; pikërishtë kjo e të tjera e bëjnë poezinë të dashur për gjithë katigoritë e lexuesve, për ta lexuar atë deri në fund. Dhe vazhdon me ‘’Rrethi vicioz’’ , ‘’Ëndrra nuk merret’’, ‘’Po të mos ishe ti’’. Simbolika e titullit të librit ‘’ Gjurmë’’, është si një busull që orenton gjithë gamën e poezive të këtij vëllimi.Mesazhet e jetës janë të qarta : me lajtmotivet e saj të mira apo të këqija, ajo na fton në lëmin e jetës për ta jetuar. Por, ne si qënie njerëzore duhe të lëmë gjurmët tona që t’u flasim brezave të tashëm e të ardhshëm. Këtë poeti e shpreh në poezinë ‘’Gjurmë’’ nga ku ka marrë edhe titull libri.Ja si e shpreh poeti këtë më konkretisht:

‘’Cifla bore, Më bien mbi pelerinë ! I shkund, Por nuk shkunden, Dhe gjurmë lënë Edhe pse pas pak Shkrijnë !’’

..Me këtë poezi, poeti Idriz Ismajli na tregon vazhdimësinë e JETËS.

Ndërsa te poezia ‘’Ftoi i gjyshes’’ poeti përshkruan portret e gjyshes, e cila qëndron e gjallë në memorjen e tij. Ai ndjen dhimbje në shpirt, por edhe e kujton me mall e dashuri, ku bashkëbisedon ëmbël me vargun e përjetësisë te kjo poezi. Sa herë prek një ftua, ai ndjen aromën e gjyshes. -Dhe vargjet kumbojnë me pjalmin e dashurisë, ku zemra kujton e përjetëson:

‘’Ttani sa herë hap dritaren kah kopshti,

Dhe shoh ftoin me degë kërrusur përtokë,

Më kujtohet arka e gjyshes në qoshe

Që mbushte dhomën me aromë ftoi’’.

Një ndjesi që të sjell aromë pranvere , janë edhe vargjet e poezisë ‘’Lirikë pranvere’’, ku vargëzimet lirike marrin trajta plot simolikash të ngarkuara me metafora artistike. Po kështu te poezia me titull ‘’Përsëri dimër’’ apo ‘’Si lumi rrjedhin vitet’’ etj.

‘’ Si lumë rrjedhin vitet

N'mes miqsh rrjedh jeta

E vetëm fotot mbesin

Si kujtim në sirtar !

me ca “gjurmë” në flokë

nga erërat e jetës

dhe shpirt të paepur,

Nga stina në stinë!’’

II

RRETHI VICIOZ

Në këndvështrimin e poezive ‘’Rrethi vicioz’’, ku në këtë nëngrup përfshihen 25 poezi, autori Idriz Smajli na sjell artistikisht e me fines bukurinë e vargjeve poetike ,i cili na përshkruan me dhimbje rrethin vicioz të jetës sonë. Ai ngreh atë shqetësim madhor para vetes e shoqërisë, saqë bën thirrjen sublime me anën e vargut krijues të poezisë,se jeta duhet jetuar me gjithë të mirat e të këqiat e saj, sepse në fund të fundit është një sfidë, ku njeriu e si shoqëri njerëzore, duhet të lërë pas ‘’Gjurmë’’ mirësie deri në kupën e qiellit, e të flasë me yjet ! Ndryshe, jeta merr kahun e rrethit vicioz, deri në vetëasgjesim. Prandaj poeti bën thirrjen e tij që i del si vullkan nga shpirti,sepse tërë shoqëria njerëzore të ndërgjrgjësohet sa nuk është von nga ky rrethim vicioz, e ti thotë JETËS të DUA ! Konkretisht:

‘’Sikur jemi të djallëzuar

Apo kënaqemi

me djallëzi

E bota na shikon

bën sehir

…Ishin viktima, këta dje?

Apo tënjëjtit janë

Viktima sot!...’’

...Dhe vazhdon këtë thirrje plot jehonë edhe tek poezitë ‘’Letra’’, Sa hironi’’,’’Tik-taku i orës’’, ‘’Shumë dhimbje’’, ‘’Binarët e jetës’’, apo ‘’Në mes yjesh i fshehur’’,’’Pa fjalë’’, ‘’Kjo botë’’, ‘’Vizitë në qytetin e Gjirokastrës’’, etj. Ne po sjellim këto vargje për ta bërë sa më të lehtë lexushmërinë e lexuesit të këtij vëllim prestigjoz, sepse me anën e vargjeve të këtij vëllimi, poeti thyen të gjitha rrethimet vicioze, e si rrjedhojë ngreh male e kështjella jete deri në yjet e qiellit.

‘’I vogël është planeti i ynë

për gjithësinë...

Sa një grimcë kuantike

Ne mes yjesh,

Diku!?’’

‘’ I vogël është planeti i ynë

për gjithësinë...

Sa një grimcë kuantike

Ne mes yjesh,

Diku!?’’

Pra, kjo thirrje e poetit duhet dëgjuar nga të gjithë, pa prjashtim, sepse ndryshimet globale atmosferike rrezikojnë planetin tonë, ku ne si njerëz jemi banorët e tij që të mos shkojmë tek ai rreth miserioz sa nuk është von. Pra, kjo thirrje e poetit duhet të dëgjohet nga politika në përgjithësi, e në veçanti nga qeveritarët e çdo vendi, por edhe nga ndërgjegjësimi i tërë shoqërisë njerëzore, pa dallim në mbarë globin.


III

ËNDRRA NUK MERRET

Po ti hedhësh një vështrim të përgjithshëm poezive të ciklit të (3) të këtij libri, në (38 ) poezitë autori sjell lirika të bukura vargjesh me temë atdhetare , epike, apo lirika shpirtërore. Tharmi i poezive mbart atë pjalm fryme , ku era e lirisë ngrihet lart në përjetësi në emrin më të dashur ATDHE ! Poeti është i kudogjendur me vargun e tij poetik. Ai shtegëton në çdo cep të atdheut, ulet e bisedon me historinë, me patriotët, me dëshmorët, me mendimtarët e kombit. Kjo tregon se, edhe vetë poeti, në një mënyrë apo në tjetër këndvështrim, i digjet shpirti si vargjet e Naimit për atdheun. Poetit Idriz Ismajli i këndon shpirti për Kosovën martire, ndaj edhe poezia e tij është e veshur me mëndafshin e këngës së shpirtit. Vargu merr fluturim si pëllumbat , ajo ulen për kuvendim me historinë në Mitrovicë e Deçan, Kaçanik e Gjakovë, Ulqin e Guci, Korçë , Gjirokastër, Vlorë, Tiranë, Prekaz, Prizren etj. Vargun e poezisë e përjetëson në gonxhen e LIRISË së Kosovës në Prekazin heroik me heroin e kombit tonë legjendarin ADEM JASHARI. Pra, meqënse gama e poezive është e madhe në këtë cikël,ne po sjellim disa prej tyre për ta informuar e orentuar lexuesit . Si psh, ‘’ Para monumentit Nënë Shqipëri’’,’’ Bac Adem Demaçi’’,’’5 maji’’, ‘’U ktheve te rrënjët’’,’’28 Nëntori’’, ‘’Ëndrra nuk merret’’, etj. Dhe më konkretisht :

1.Nga poezia ‘’ Para monumentit Nënë Shqipëri’’

‘’ Eh! Nënë Shqipëri sa rudha paske në ballë

Sa thinja në kokë!

S′më dukesh e re

Mos vallë e ke nga malli që të ndryn në zemër

Për birin tënd të dashur

Që të ndarë e ke?!

Tiranë,12 tetor 1980


2 . Bac Adem Demaçi

..............................

‘’ ...ne te gjithë të jemi borxhlinjë

Se ti ishe i të gjithë neve

Më shumë se vetës tënde

Se sonte të pranoj Toka e Kosovës

Në gjirin e vet

Si birin ma të mirë të saj

Bac Adem! ‘’


3 U KËTHEVE TEK RRËNJA

Kushtuar Hasan Prishtinës


U ktheve të rrënja Ti

Sot

Sepse kjo tokë të kërkoi

Nuk duronte, pa birin e vet

Nuk duronte

dot

E tani pyesim vetën?

E si do të ishim ne

Sot

Pa Ty

Pa vizionin Tënd!

………………..

4. 28 NËNTORI


‘’ Për çdo vit na mbledh

rreth teje

O Flamur!

Nga cepi më i largët i Shqiptarisë.

dhe thërret me të madhe

Shporru viti zero

nga këto troje t