DASHURIA E JETËS




    Poezi nga Kadrije Gurmani


    Nëna Europe

    Mbytur nën ethet e zjarrta të pasigurisë e të pashpresës. Të nesërmen s’mund ta lëmë përgjatë errësirës të notoje. Si shkrumbëzim i agimit që shtrihet pertej ne horizont. Gjurmët e trandafilit në qiellin e pastër të ravijëzojmë K G.2010 ripostim


    DASHURIA E JETËS


    Ti pandeh, se të kam humbur,

    por ti je brenda meje

    me mure të dashur rrethuar,

    që t’i shembësh këto mure

    Duhet të kthehet koha e Mesjetës,

    por kjo është thjeshtë e pamundur……….

    …çmenduri e përsosur,

    se të kam futur mes jetës

    time të plagosur ….

    Në Kishën e Laçit .2015

    PRITJA ME BËHET SREHË.

    Pritja,

    mua më shoqëron në ëndërr.

    e ndjek ngadalë dhe si hije më largohet

    Pres,

    që kokën prapa të kthejë, të shikoje fytyren time të heshtur

    Pres,

    Gjithmonë kam pritur,

    të shikoj syrin tënd të kalter që shkëlqen…

    Unë përsëri do pres,

    tek dritarja hapur nga qielli,

    ku yjet shuajnë terret për çdo natë,

    sepse jam e dashuruar…..

    e pritja…, më bëhet srehë.

    37 views

    Shkrimet e fundit