DASHURIA E JETËS




Poezi nga Kadrije Gurmani


Nëna Europe

Mbytur nën ethet e zjarrta të pasigurisë e të pashpresës. Të nesërmen s’mund ta lëmë përgjatë errësirës të notoje. Si shkrumbëzim i agimit që shtrihet pertej ne horizont. Gjurmët e trandafilit në qiellin e pastër të ravijëzojmë K G.2010 ripostim


DASHURIA E JETËS


Ti pandeh, se të kam humbur,

por ti je brenda meje

me mure të dashur rrethuar,

që t’i shembësh këto mure

Duhet të kthehet koha e Mesjetës,

por kjo është thjeshtë e pamundur……….

…çmenduri e përsosur,

se të kam futur mes jetës

time të plagosur ….

Në Kishën e Laçit .2015

PRITJA ME BËHET SREHË.

Pritja,

mua më shoqëron në ëndërr.

e ndjek ngadalë dhe si hije më largohet

Pres,

që kokën prapa të kthejë, të shikoje fytyren time të heshtur

Pres,

Gjithmonë kam pritur,

të shikoj syrin tënd të kalter që shkëlqen…

Unë përsëri do pres,

tek dritarja hapur nga qielli,

ku yjet shuajnë terret për çdo natë,

sepse jam e dashuruar…..

e pritja…, më bëhet srehë.

37 views

Shkrimet e fundit