DALINE ARIFI: PA MËSHIRË

PA MËSHIRË

Sot e vrava për herën e dytë

Kur ika e nuk i thashë një lamtumirë

E kam vrarë shumë herë

Mbase edhe atëherë kur i thashë të dua

Të vrasësh dashurinë nuk ka nevojë per plumba.

E shpesh e kam kërkuar rrënojave të zemrës

Sikur një ushtar rrugët e lirisë.

E vrava, pasha t'madhin Zot, e vrava

Tuj pi raki e tu mendu për ato.

I thashë lamtumirë në çdo gërrçam

E vrava pa e pa, e pa e kërku

Në secilin lot plagët i kam mjeku

E vrava edhe kur e kam dasht aq shumë.

Sot e vrava prapë në portret tu e shiku

Unë vras pa mëshirë duke dashuru.

NË U BËFTË LE TË BËHET

Nëse do jesh kismeti im le të bëhet

Në e pastë shkru Zoti zemrën time për tënden

Le të bëhet edhe nëse cop e grim thërrmohet.

E në qoftëse do jem nusja më e lumtur

Në krahët e tu u bëfsh përhajër për mu!

Në u bëfsh nafaka jem bëhu dhe vdekja ime

Veç dikush tjetër mos ta zë vendin tim

Në u befsh i imi, bëhu gjithçka që kam

Në u bëftë le të bëhet të plakemi bashkë.

Ishte ëndrra që ajo vajzë e patë!

NË QYTETIN TËND

Kam ardhur në qytetin tënd të jetoj

Tani do ti ndajmë bashkë qiellin..

Ditët me shi e diell, netët me yje...

Por shtratin kemi diku tjetër.

Në qytetin tënd

Diku në një nga lagjet e tij

Frymonë një mikesh e vjetër.

Daline Arifi, Poete nga Prizreni

Prill 2025