BUJAR QESJA: Nga Durrësi në Bishkek në hijen e kampionit të botës po lind një tjetër

Nga Durrësi në Bishkek në hijen e kampionit të botës po lind një tjetër

Nga BUJAR QESJA

Mjeshtër i Madh

Ka fotografi që janë vetëm kujtim. Ka fotografi që janë dëshmi. Por ka edhe fotografi që janë premtim. Kjo që po publikojmë është një e tillë.

Në Akademinë e famshme të kampionit absolut të botës në peshën gjysmë të rëndë, Dmitri Bivol, në Bishkek të Kirgistanit, qëndron një 15-vjeçar nga Durrësi. Në krah të tij, me qetësinë tipike të kampionit që ka pushtuar ringjet e botës, është vetë Bivoli. Dy breza. Dy realitete. Dy horizonte. Por një synim.

Në atë foto nuk shihen vetëm dy boksierë. Shihen dy projekte. Shihen dy filozofi pune. Shihen dy botë që po takohen.

Cili është Dmitri Bivol

Dmitri Bivol nuk është vetëm kampion bote. Ai është përfaqësues i një shkolle të hekurt, i një kulture boksi që nuk fal gabime, i një mentaliteti që ndërton kampionë përmes disiplinës, sakrificës dhe përulësisë.

Ai është njeriu, që po dominon peshën gjysmë të rëndë me një stil teknik, inteligjent, të ftohtë dhe kirurgjikal. Në ring, Bivol është matematikë. Është llogari. Është kontroll. Nuk është vetëm forcë, por edhe mendim.

-Graciano Shoshi dhe Dmitri Bivol, fotografia që flet më shumë se një mijë fjalë

Por mbi të gjitha, është simbol i shkollës ruse të boksit, sistem që nuk ndërton vetëm muskuj, por edhe karaktere. Dhe pikërisht në këtë akademi, në këtë laborator kampionësh, po formësohet një djalë nga Durrësi.

Graciano Shoshi djali i boksit

Graciano Shoshi nuk është firmalisht një i ri që stërvitet jashtë vendit. Ai është investim. Ai është vizion. Ai është amanet sportiv.

Është i biri i Fred Shoshit, emër i njohur jo vetëm si biznesmen në industrinë e peshkut dhe pronar i lokalit “Riçardi”, por edhe si President i FSHBo dhe President i Boksit në Durrës. Njeri që po jep energji, kohë dhe zemër për ringun shqiptar. Organizator i veprimtarive të mëdha ndërkombëtare. Promotor i pandalur i këtij sporti.

Përveç gjithë angazhimit institucional, Shoshi ka bërë sakrificën më të madhe personale. Ia ka “falur” boksit djalin e tij të vetëm.

Kjo nuk është thjeshtë ambicie prindërore. Është projekt. Është mision. Është besim.

Stërvitja e çelniktë në Bishkek

Bishkeku nuk është Durrësi. Nuk është det. Nuk është klimë mesdhetare. Është ftohtë, ngrica, lartësi malore. Është ajër i rrallë.

Është disiplinë ushtarake.

Graciano po i nënshtrohet për herë të dytë, ciklit stërvitor në Akademinë e Bivolit. Kjo nuk është vizitë turistike. Është zhytje në thellësi të një sistemi, ku çdo ditë është provë.

Stërvitje në temperatura të ulëta. Vrapime në lartësi malore. Sparringje të forta. Orë të gjata pune teknike. Shkolla ruse e boksit nuk toleron mesatare. Ajo kërkon perfeksion. Ajo kërkon qëndrueshmëri. Ajo kërkon karakter. Dhe pikërisht karakteri, potenca dhe energjia përtej të zakonshmes, është ajo që po farkëtohet.

Graciano do të qëndrojë në Bishkek deri në muajin prill. Muaj të tërë larg shtëpisë, larg komoditetit, larg miqve. Por afër ëndrrës.

Fotografia që argumenton një të ardhme

Në foto, Bivoli nuk duket vetëm si kampion, që po bën një gjest miqësor me një të ri. Ka diçka më shumë. Ka vëzhgim. Ka vlerësim. Ka përfshirje. Sipas Fred Shoshit, Bivol po e vendos në planet e tij perspektive talentin durrsak.

Kjo nuk është fjali e thënë për eufori. Në botën e boksit profesionist, askush nuk investon kohë nëse nuk sheh potencial. Dhe nëse një kampion absolut e përfshin një 15-vjeçar në orbitën e tij, kjo do të thotë se aty ka diçka.

Fotografia bëhet kështu dokument. Dokument i një fillimi. Dokument i një besimi.

Nga ringu i Durrësit në hartën botërore

Durrësi ka nxjerrë sportistë. Ka nxjerrë emra. Ka nxjerrë histori. Por sot kemi një rast ndryshe, një investim të planifikuar, të strukturuar, ndërkombëtar. Kjo nuk është histori spontane. Është histori e ndërtuar.

Fred Shoshi po investon jo vetëm para, por filozofi. Po investon jo vetëm për djalin, por për një simbol. Sepse nëse Graciano arrin majat, ai nuk do të jetë vetëm djali i Fredit. Ai do të jetë edhe përfaqësues i një qyteti. I një federate. I një vendi.

Çfarë duan të bëjnë Bivol dhe dhe Graciano

Bivoli kërkon të ndërtojë trashëgimi. Graciano kërkon të ndërtojë emër. Bivoli kërkon të lërë pas një shkollë. Graciano kërkon të hyjë në histori. Në këtë takim nuk ka rastësi. Ka drejtim. Ka strategji. Ka plan.

Nëse gjithçka ecën sipas parashikimit, kjo foto një ditë, mund të rikujtohet si momenti kur nisi rrugëtimi drejt majave të mëdha.

Forca e shembullit

Një 15-vjeçar që zgjedh të kalojë muaj në të ftohtë, në disiplinë të rreptë, për të ndërtuar trupin dhe mendjen. Ky është mesazhi që transmeton Graciano për të gjithë të rinjtë.

Nuk ka sukses pa sakrificë. Nuk ka kampion pa mund. Nuk ka lavdi pa djersë. Graciano nuk është ende kampion bote. Por po mëson si të mendojë si i tillë. Dhe ky është hapi i parë.

Nga Bishkeku histori e madhe e së ardhmes

Ndoshta pas disa vitesh, ringjet e mëdha do të përmendin emrin e Graciano Shoshit si sfidant, si pretendent, si kampion. Ndoshta publiku do të kujtojë se ai ka kaluar nëpër Bishkek, nëpër akademinë e Bivolit, nëpër ngrica e male.

Dhe atëherë kjo foto do të marrë dimension tjetër.

Sepse sot ajo është shpresë. Nesër mund të jetë histori.

Nga Durrësi në Bishkek, nga brigjet e Adriatikut në malet e Kirgistanit, po shkruhet një kapitull që mund të bëhet legjendë.

Dhe në qendër të tij qëndron një djalë 15-vjeçar, me sy të kthjellët dhe grusht të fortë me emrin Graciano Shoshi.

Kjo nuk është thjesht një fotografi. Është një fillim.