ARKIVI I FSHEHUR


Tregim nga Kozma Gjergji


E quaja fat që kisha koleg doktor Frederikun, ose Rikun, siç e thërrisnin gjithandej. Në sajë të tij fituam mjaft nga betejat e vështira me vdekjen.

E adhuroja pa masë për kulturën e profesionalizmin dhe sjelljen prej zotërie. Dashamir, solidar e kurdoherë i gjindshëm. Të mbushte me kurajo, optimizëm, besim.

Ishte diplomuar në një prej universiteteve të famshëm të Polonisë. Ky shans i qe ofruar si nxënës i dalluar, por edhe se vinte nga prindër partizanë.

Për gjashtë vjet atje mblodhi etshëm shumë nektar diturie dhe u kthye në atdhe me kosheren plot. Krahas Universitetit, edhe Varshava, kryeqyteti, i pati dhënë mjaft me mrekullitë urbane, artin, letërsinë, muzikën, teatrin, kinemanë dhe gjithë hiret e jetës moderne.

I jepnin alergji disa tradita e vese mesjetare të dëmshme, për çrrënjosjen e të cilave s'kursehej të kontribuonte. Reagonte keq e konfliktohej me injorancën ngrehaluce partiake e shtetërore dhe s'reshte ta tallte pa mëshirë me humorin karakteristik.