A është me të vërtetë e mundur që ka akoma kalorës të gabuar në botë sot?


Don Kishoti

“Don Kishoti” nga Miguel de Cervantes në brezin tim ka hyrë nga dy dritare të vogla, njëra në letrën e kohës kur leximi ishte një detyrim përshpirtës dhe nga tjera, bardhë e zi, ndërsa shihnim aventurën e një sarkazme që shënonte pa e kuptuar mirë në atë kohë se vlerësohej si romani i parë modern, ashtu edhe i pari postmodern në letërsinë evropiane. I dhurohej akordimi i parë, sepse protagonisti i tij është plotësisht njerëzor, i pajisur me të meta, kuarca dhe dyshime. Ai është mjeshtri i fatit të tij, për të mirë apo të sëmurë, i cili i përket sferës së të vërtetës, si vetë lexuesi i tij, që herë ngec e herë tërheq mes ndjesisë tërësinë e një fakti në mesin e faktorëve të tjerë.

Romani përfaqëson një ndarje me traditën romantike, kalorësiake që erdhi më parë. “Para “Don Kishotit”, romanet ishin për heronjtë