11 prilli që na solli “rreze drite” dhe “Hymnin Kombëtar”


Prof Dr Fatmir Terziu

Ditët e mira. Kur ishte fëmijë, kishte diçka të veçantë për të qëndruar në kopështin me lule për të cilat përkujdeseshin prindërit e tij, si dashamirës të tyre. Vonë në minutat, që çonin kohën në drejtim të shtratit, bota e vogël fëminore i mblidhej grusht, teksa dëgjonte pas mureve hallet familjare, shqetësimet e tyre të kohës dhe mjaft arsye të tjera jetike. E gjitha ndodhte në Drenovë në një familje të varfër fshatare. Aty, asokohe ishte diçka, që mpleksej me tronditjen e mosbindjes në mendjen e djaloshit, sikur të ishte tashmë një i rritur, duke marrë vendimet e tij. Por vetëm kur kishin kaluar shtatëmbëdhjetë vite, nga 11 prilli i 1872-shit, ditët e tij të mira ndodhi dhe u ndjenë se u rrokadën me ditët plot mund e mendime të tjera në Rumani.

Dhe kështu ky djalosh zyrtarisht atje, do të shkruhej në rregjistrat zyrtare si Aleksandër Stavre Drenova. Atje pena, që kapi me duart e tij autoritetin e fjalës, do të bëhej një bashkëudhëtare e mendimeve, që i ishin bërë një mal në kokën e tij…