Navigate archive
first first July, 2019 first first
Su Mo Tu We Th Fr Sa
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
Newsletter
Email:
Home | PERKTHIME | Poezi dashurie dhe lirie

Poezi dashurie dhe lirie

image J A C Q U E S PRÉVERT

 

        Më i dashuri midis poetëve

 

KËNGA E KËRMINJVE QË SHKOJNË NË VARRIM

 

Në varrimin e një gjetheje të vdekur

Shkojnë dy kërmij

Kanë guaskë të zezë

Dhe zinë në brirë

Ikin në errësirë

Një mbrëmje vjeshte

Mjerisht kur arritën

Është pranverë tashmë

Gjethet që kishin vdekur 

Janë ringjallur të gjitha tani

Dhe dy kërmijtë e dashur  

Mbeten shumë keq

Por ja vjen dielli

Dielli atyre iu thotë

Filloni grindjen

Grindjen e ndenjes 

Merrni një birrë

Nëse keni dëshirë 

Merreni nëse ju pëlqen

Autobusi për Paris 

Niset sonte

Do shikoni pak botë

Por mos e merrni me vete zinë

Jua them unë

Ju nxihet e bardha e syrit

Dhe për më tepër ju shëmton

Cështjet e varrimeve

Nuk janë argëtuese

Merrni përsëri ngjyrat,

Ngjyrat e jetës

Atëherë kafshët 

Dhe pemët dhe bimët 

Nisin të këndojnë në kor 

Këndojnë me aq zë sa kanë

Këngën e vërtetë gjallërisht

Këngën e stinës së verës

Dhe hajt të gjithë të pimë 

Dhe hajt të gjithë të ngremë dolli

Është një mbrëmje e bukur

Një mbrëmje e shkëlqyer vere

Dhe dy kërmijtë tanë 

Kthehen në shtëpi

Largohen të mallëngjyer

Dhe të gjithë të hareshëm 

Kanë pirë a si shumë

Lëkunden një çikë

Por hëna në qiell

I përgjon në ecje. 

Përktheu: Faslli Haliti

NJË MËNGJES BUJAR

Është e tmerrshme zhurma e vezës së zierë 

që thyhet mbi një banak zinku

është e tmerrshme ajo zhurmë

kur vërtitet në kujtesën e njeriut që ka uri

është e tmerrshme edhe fytyra e atij njeriu

fytyra  e njeriut që ka uri 

kur sheh veten në orën gjashtë të mëngjesit

në vitrinën e magazinës së madhe

një fytyrë në ngjyrën e pluhurit

por nuk është fytyra që ai sheh

në vitrinën e Potinit

aq i bën për fytyrën e vet njeriut

s´mendon për të 

fantastike 

imagjinon një tjetër kokë

një kokë viçi për shembull

me një salcë në uthull

ose  një kokë çfarëdo që hahet

dhe dalëngadalë lëvizin nofullat

dalëngadalë

dhe dalëngadalë skërmit dhëmbët 

sepse njerëzit i qeshin mu në fytyrë

dhe ai s´mund të bëjë asgjë kundër atyre njerëzve

dhe numëron gishtat një dy tre

një dy tre

ka tri ditë që nuk ha

dhe lodhet kot që prej tri ditësh

Nuk mund të vazhdojë kështu

megjithatë vazhdon    

tri ditë

tri net

pa ngrënë

dhe prapa asaj vitrine

ato pâtés ato shishe konservash

peshq të ngordhur të mbrojtur nga kutitë

kuti të mbrojtura nga vitrinat

vitrina të mbrojtura nga policët

policë të mbrojtur nga frika

sa barrikada për gjashtë sardele idiote…

 

Pak më larg një bar  

kafe - makiato dhe kruasanë të ngrohtë

lëkunden

dhe brenda kokës së tij 

një mjegull fjalësh

një mjegull fjalësh

sardele për të ngrënë

vezë e zierë kafe makiato

kafe korretto rum

kafe makiato

kafe makiato

kafe makiato gjak ! …

Një njeri shumë i nderuar në lagje

u ther në mes të ditës me diell

vrasësi vagabondi i vodhi

dy franga

ose një kafe korretto

zero franga shtatëdhjetë

dy feta buke me gjalpë

dhe njëzetë e pesë qindarka për bakshish kamerierit.

 

Është e tmerrshme zhurma e vezës së zierë 

e thyer mbi një banak zinku

është e tmerrshme ajo zhurmë

kur lëviz në kujtesën e njeriut që ka uri.

Përktheu: Faslli Haliti

NË SHTËPINË TIME

Ti do të vish në shtëpinë time

Që  s’është shtëpia ime

S’e di se kujtja është

Hyra rastësisht një ditë në të

S´kishte njeri

Kishte vetëm disa piperka të varura në një mur të bardhë

Jetova gjatë në këtë shtëpi

Kurrë s’erdhi kush

Dita ditës

Të prita

 

S´bëja asgjë

Asgjë serioze dua të them

Ndonjëherë në mëngjes

Lëshoja britma shtazarake

Pëllisja si i tërbuar

Me sa fuqi kisha

Dhe kjo më kënaqte vërtet

Pastaj luaja me këmbët e mia

Janë shumë inteligjente këmbët

Të çojnë shumë larg

Kur ti do të shkosh larg

Dhe kur s’do të largohesh

Rrinë aty e të bëjnë shoqëri

Dhe kur ka muzikë kërcejnë

Asnjë vallëzim pa to

Duhet të jesh kafshë si ç´është shpesh njeriu

Për të thënë gjëra kaq kafshërore

Kafshë që arsyeton me këmbë i gjallë si një zog dëbore

Aspak s´është i gjallë  pastaj zogu i dëborës

Është i gjallë vetëm sa është gjallë

Është i trishtuar kur është i trishtuar ose as i gjallë as i trishtuar

Ç´dimë ne për një zog dëbore

Por as që quhet i tillë ai

Vetë njeriu e ka quajtur kështu këtë zog

Zog dëbore zog dëbore zog dëbore

 

Sa kuriozë janë emrat

Martin Hugo Viktor emri

Bonaparti Napoleon emri i tij

Pse kështu dhe jo ashtu

Një kope bonapartësh përshkon shkretëtirën

Perandori quhet Dromedario

Ka një kalë prej kase dhe disa kaseta për vrapim

Galopon larg dikush që ka vetëm tri emra

Tim Tam Tom dhe fare mbiemër

Pak më larg akoma ndodhet s´e di kush

Shumë më larg akoma ndodhet nuk e di çfarë

Por e gjithë kjo ç´rëndësi ka

 

Në shtëpinë time ti do të vish

Unë mendoj për tjetër gjë dhe mendoj vetëm për këtë

Dhe kur do të jesh futur në  shtëpinë time

Ti do t´i  zhveshësh rrobat e tua

Dhe me buzën tënde të kuqe dhe lakuriqe do të mbetesh

Si piperkat e kuqe mbi murin e bardhë

Dhe pastaj do të shkosh në shtrat dhe unë do të shtrihem bri teje

Pikërisht kështu

Në shtëpinë time që s´është shtëpia ime ti do të vish.

 

Përktheu: Faslli Haliti

Comments (0 posted):

Post your comment comment

Please enter the code you see in the image:

  • email Email to a friend
  • print Print version
  • Plain text Plain text
Rate this article
0
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1