Newsletter
Email:
Poll: Letërsia
Cili është lloji juaj i preferuar i letërsisë?
Home | PERKTHIME | KOPSHTI

KOPSHTI

Font size: Decrease font Enlarge font
image Antonio Maçado (Antonio Machado) 1875 - 1939

 

 

 

________________________

 

ANTONIO MAÇADO, 

me rastin e 22 shkurtit 

   të ndarjes nga jeta.

________________________

 

Antonio Machado, lindi në Sivilie nel 1875 dhe vdiq në Koliur, Francë, më 1939; është midis poetëve më të mëdhenj të  gjuhës spanjolle të çdo kohe. 
Etapat  kryesore të prodhimit të tij janë përmbedhjet poetike Vetmia(Soledades)1903, Fushat e Kastilias (Campos de Castilla) 1912, Këngët e reja (Nuevas canciones) (1924 e botimi  III i Plotë i Poezive  (Poesías completas)  1933,  përfshin Këngën apókrife. 


1.KOPSHTI

Larg nga kopshti yt kopshtit digjet mbrëmja
temjani i artë  me flakë të purputa,
pas pyllit prej hiri dhe bakri
Gjorgjinat në kopshtin tënd.
I shëmtuar kopshti yt!.Sot më duket

vepër e një berberime palmën xhuxhe
dhe lehen me mersina të riprera ...
dhe portokallin fuçi ..Uji
i gurrës së gurtë
nuk pushon orzi në koritën ebardhë.

 

Top of Form

2. LAKURIQ ËSHTË TOKA

Lakuriq është toka, dhe shpirti
ulërinë kundër horizont të zbehtë
si një ujk i uritur. Ç’këron poet,
 perëndim të diellit ?
E hidhur të ecësh, sepse peshon
të ecurit mbi zemër.Era e ftohtë,
dhe nata që vjen, dhe hidhërimi
i distancës ...  të ecurit ebardhë
pemë gjatoshe që nxijnë;
mbi malet e largëta gjak dhe ar ...
I vdekur është dielli ... Çfarë kërkon poet,
 perëndim të diellit?

Bottom of Form

 

 

Top of Form

3. RA TË FLERË ZEMRA IME?


Ra të flerë zemra ime?
Luzma të ëndrrave të mia,
jeni në limonti? Mungon uji
në helikat e mendjes
dhe kovat rrotullohen bosh,
janë plot dhe vetëm me hije?
Jo, se nuk fle zemra ime.
Nuk fle zemra ime, ajo rri zjuar.
As nuk fle as ëndërron: është e vendosur,
me sytë emprehtë të hapur,
dëgjon shenjat e largëta
në skaj të heshtjes së madhe.

Bottom of Form

 

4.NGA PRAGU I NJË ËNDRRE


Nga pragu i një ëndrre më thirrën ...
Ishte zëri i mirë, zëri i dashur.
- Thuamë, do të vish me mua të shohësh shpirtin...?
Një përkëdheli më mbrriti zemër
- Gjithmonë me ty ... Dhe eca në ëndrr

për një galeri të gjatë të zhveshur;
ndjeva të më prek fustani i saj pastër
dhe dridhjae ëmbël e dorës mike.

 

 

5. GJATË TOKËS SË ZHVESHUR

Gjatë tokës së zhveshur të rrugës
çel tani lulja e vogël,
murrizi i vetmuar,
lugina të përvuajtura në kthesën me hije.

Psalmi kthen vërtet
sot me zë të butë
në zemër dhe mbi buzët
fjalën e ndërprerë dhe fërgëlluese.

Flenë detet e mbi të vjetër; zbehet
zhurma e shkumës
mbi plazhin shterpë.

Larg shkon stuhia mbi renë e zymtë.
Kthehet qetësia  qiell;
puhia ruan ende aromat
përhapet  fusha, dhe në vetminë

bekuarshfaqet hija jote.

4.Pragun e një DREAM


Nga pragun e një ëndrre më thirri ...
Kjo ishte një  i mirë, zëri i dashur.
- Më tregoni, pra, eja me mua për të parë shpirtin...?
I arriti në zemrën e një ledhatim.
- Gjithmonë me ju ... Dhe unë përparuar nëëndrrën time
për një të gjatë galeri, të zhveshur;
U ndjeva e saj prek mua si i pastër
dhe emocion nga duart e butë ndihmuar.



5. SË BASHKU  TOKËN Bare



Në tokë të zhveshur të rrugës
lule kohë Bloom,
Murriz vetmuar,
vend me hije në luginën e përulësi.

Psalm kthen vërtetë
Sot zëri i tij i butë
zemra dhe buzët
fjalë dhe ndalet duke u dridhur.

Ata flenë  detet e mia të vjetra; zbehet
tingujt e shkume
sipër në plazh shterpë.

Larg në renë stuhi është e zymtë.
Paqja kthehet në qiell;
fllad ende ruajnë aromas
përhapet  fusha, dhe i bekuar
vetmia është hija juaj.4.Pragun e një DREAM


Nga pragun e një ëndrre më thirri ...
Kjo ishte një  i mirë, zëri i dashur.
- Më tregoni, pra, eja me mua për të parë shpirtin...?
I arriti në zemrën e një ledhatim.
- Gjithmonë me ju ... Dhe unë përparuar nëëndrrën time
për një të gjatë galeri, të zhveshur;
U ndjeva e saj prek mua si i pastër
dhe emocion nga duart e butë ndihmuar.



5. SË BASHKU  TOKËN Bare



Në tokë të zhveshur të rrugës
lule kohë Bloom,
Murriz vetmuar,
vend me hije në luginën e përulësi.

Psalm kthen vërtetë
Sot zëri i tij i butë
zemra dhe buzët
fjalë dhe ndalet duke u dridhur.

Ata flenë  detet e mia të vjetra; zbehet
tingujt e shkume
sipër në plazh shterpë.

Larg në renë stuhi është e zymtë.
Paqja kthehet në qiell;
fllad ende ruajnë aromas
përhapet  fusha, dhe i bekuar
vetmia është hija juaj.Bottom of Form

 

 

Përktheu: Faslli Haliti

Comments (1 posted):

Vasil Vasili on 23/02/2019 23:47:17
avatar
Përherë i kam parë përkthimet e Faslli Halitit, si prurjet më cilësore në Fjala e Lirë. Nuk është në tagrin tim të flas për Faslli Halitin, por është mirënjohja që ndjej për punën e tij që më bën të shprehem. Ndjej se çdo lexues i vëmëndshëm dhe i ndershëm e ka vënë re se çfarë sjell ai për Fjalën... Janë të panumurt poetët e përkthyer. Ajo që të habit në këtë prurje është larmia e poetikave që na ka dhënë. Ndonëse Faslliu është një poet me profil vetjak poetik shumë të përcaktuar, që teorikisht nuk të jep mundësi për përkthime pa ndikim të stilit tënd,në përkthime, është pasqyrë për poezitë e përkthyera. Të habit mundësia e tij për të përkthyer poet të mëdhenj dhe të vështirë. Besoj se ai është shumë i ndërgjegjshëm në përzgjedhjet e poezive të përkthyera. Ato shquhen për poetika dhe mendim të ri. Uroj, gjithnjë uroj, ta ndesh çdo ditë Faslli Halitin te Fjala e Lirë. Po aq uroj që një ditë të rikthehet edhe Helidoni me pikturat e tij që ti jap më shkëlqim Fjalës...

Post your comment comment

Please enter the code you see in the image:

  • email Email to a friend
  • print Print version
  • Plain text Plain text
Rate this article
0
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1
...
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1