Newsletter
Email:
Poll: Fjala e Lire
Si ndiheni tek Fjala e Lire?
Home | PERKTHIME | SAMARKANDA

SAMARKANDA

Font size: Decrease font Enlarge font
image ROBERTO VECCHIONI

NOMINUAR PËR ÇMIM NOBEL 2013

ROBERTO VECCHIONI

Michele Massimo Roberto Flack, i njohur si Roberta Flack (Carate Brianza, 25 qershor 1943) është një këngëtar-kompozitor, lyricist, shkrimtar dhe poet italian. Ai ka fituar katër çmime të mëdha të muzikës italiane: Premio Tenco në vitin 1983, Festivalbar në vitin 1992, Festivali i Sanremo dhe MPB Çmimi i  kritikës Martini në vitin 2011. Vecchioni ka fituar gjithashtu Çmimin Antologjia Lunecia;  konsiderohet ndër këngëtarët më të rëndësishëm italianë, me ndikim dhe stilistikëheterogjen: në punën e tij, ai është aplikuesi, është duke u gërshetuar me mitet e ndryshme të historisë, letërsia apo arti, ky i fundit huazuar, jo aq shumë për të përshkruar veprat, dhe jo si një mënyrë për të përfaqësuar një pjesë të vetes.

Është nominuar edhe për Çmimin Nobel për Letërsi për këtë vit, 2013 (nominim të cilin kur e mori vesh tha: Është një shaka dhe deklaroi:  Çmimi Nobel është shumë për mua, unë nuk do ta fitojë atë kurrë, por jam krenar për nominimin. Itali, ndërkohë, vazhdon të më fyejë.

 

SAMARKANDA

 

Na ish një fest’ e madhe në kryeqytet

sepse lufta kish mbaruar.

Ushtarët  u kthyen të gjithë në shtëpi dhe i hodhën uniformat

Dhe e hodhi tej menjëherë uniformn e mallkuar.

Nëpër rrugë vallëzohej edhe pihej verë,

muzikantët u binin veglave pa pushim.

Ishte pranverë dhe gratë, më në fund,pas shumë vitesh

mund të përqafonin përsëri burrat e tyre. Në agim

u shuan zjarret

dhe qe pikërisht atëherë kur midis turmës,

për një çast, një shtari iu duk seikur po shihte,

një grua veshur me të zeza

që po e shihte atë me sy të ligë.

 

Qesh, ti qesh, qesh akoma,

Tani lufta nuk ngjall më frikë,

digjen uniformat në zjarrin e perëndimit,

djeg në gojë vera e kuqe me tepricë,

muzikë litavresh  deri në agim,

ushtari që gjithë natës vallëzoi

pa mes turmës atë zonjë me të zeza,

pa që kërkonte atë dhe u tmerrua.

 

" Shpëtomë, shpëtomë, sovran i madh,

ndihmomë të iki , të iki që këtu,

në paradë ajo më rrinte pranë,

dhe më shihte me ligësi"

"Jepini, jepini një bishë,

bir i vetëtimës, i denjë për një mbret,

shpejt, më shpejt, sepse mund të na ikë,

jepini bishën më të shpejtë që gjendet

 

«vrapo kalë, vrapo të lutem

gjer në Samarkandë unë do të të ngas,

mos u ndal, fluturo të lutem

vrapo si era, që do të më shpëtojë

oh oh,kalë, oh oh kalë,oh oh kalë,oh oh kalë, oh oh

 

Lumenj, pastaj fusha, pastaj agimi vjolë,

të bardha kullat që preku më në fund ai,

por ish mes të turmës ajo zonja me të zeza

i lodhur së vrapuari përkuli kokën e tij:

"A ishe ti, mes turmës së njerëzve në kryeqytet,

di që më shikoje ligësi,

ika tutje mes bulkthve, gjinkallave vetë,

ika larg, por ja po të gjej këtu përsër! "

 

" Gabohesh, gënjehesh, gabohesh, ushtar

unë nuk të shihja me ligësi,

ish vetëm një vështrim i habitur ,

po ç’bëje ti pardje aq larg?

Të prisja këtu për sot në Samarkand

ishe tepër larg dy ditë më parë ose dy, 

u tremba që për të dëgjuar bandën

s’do vija në kohë këtu tek ti.

 

Po s’është edhe kaq larg Samarkanda,

vrapo kalë, vrapo për atje ...

këndova bashkë  me ty gjithë natën,

vrapo si era që do të na arrij,

oh kalë, kalë, oh oh kalë, oh oh kalë, vrapo

oh oh kalë oh kalë oh kalë veri

 

Përktheu: Faslli Haliti

Comments (0 posted):

Post your comment comment

Please enter the code you see in the image:

  • email Email to a friend
  • print Print version
  • Plain text Plain text
Rate this article
0
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1
...
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1