Navigate archive
first first August, 2019 first first
Su Mo Tu We Th Fr Sa
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Newsletter
Email:
Home | POEZI | Falenderim!

Falenderim!

image Fatmir Terziu

Falenderim!

 

 

Për burrin e mirësjellur 80 vjeçar i cili shtyn gruan e tij të lidhur në karrige me rrota

në Parkun “Rinia”

dhe buzëqesh në fytyrën e saj të zbrazët

ajo me dashuri duke përkëdhelur arushin e saj prej pellushi të sapoblerë tek tregu rom ngjitur me parkun,

ndërsa ai, me dashuri të barabartë, i mbështet gishtat

dhe shpreh me shikimin e tij se për të

Ajo është akoma personi më i mrekullueshëm që kishte takuar vite më parë.

 

Për atë vajzë të vogël,

që e pashë jo si ditët e tjera,

lëkundej përgjatë trotuarit në paterica të ndritshme, të verdha,

duke biseduar me nënën e saj,

zëri i saj kumbonte me të gjithë ngjashmërinë e flautit dhe pjalmonte udhën e fëmijërisë,

përkundër këmbës së saj të futur në allçi.

 

Për atë vajzë të vogël

në një fotografi gazete nga Malësia

këmbëzbathur, por e veshur padyshim me një veshje të motrës më të madhe

fustan që gati arrin këmbët e saj,

palë-palë, me një grusht të ngritur në tempullin e saj dhe të tjerët në kërcin e saj

në një gjest të dhimbshëm mbi varrin e babait të saj polic të vrarë

jo e vërtetë si plazmë pikëllimi mbi damarë

por zbavitje me lotët e patharë.

 

Dhe në fund të gjithë manikyristëve të rrugës në Kryeqytet

të cilët i shpjegojnë gazetarit Shtetëror të Televizionit

me forcën e një energjie optimiste të sipërmarrjes së vetë

se si u ofrojnë qytetarëve

në rrugët me pluhur të çarshisë,

përmes katalogëve dhe lustrimit të këmbëve dhe thonjve të gishtave,

mundësinë e vazhdueshme të stilit dhe bukurisë.

 

Përshtaje

 

 

Ndonjëherë, kur dëgjoj zhurmën e një aeroplani,

të vogël, në lartësi dhe mjaft larg,

ndjehem i harruar, dhe bëhem gati të fluturoj lart drejt zhurmës,

kur unë jam vetëm një trup i shtrirë në divan 

në dhomën e pritjes,

duke pritur që unë të kthehem në zog në lojën time të fjalëve,

duke dëgjuar se çdo aeroplan

butësisht është duke shtyrë rrugën përmes skajit të diellit 

të përmalljes sime.

 

Ndonjëherë, kur unë zhys mendjen si një kosë e vjetëruar

nëpër një copë toke të pashkelur shkrafanjis butësinë e athshme të barit,

duke parë pështymën e bardhë dhe rënien e prerjeve të gjelbra

duke dëgjuar zhurmën ritmike të prerjes,

ndjej të jetë atje çdo kositës që ka jetuar ndonjëherë,

duke parë dhe dëgjuar të gjithë historinë

e fjalëve-prerjeve, 

mbjelljeve të vetëvetijshme, mbirjeve jetike,

korrjeve.

 

Dhe nganjëherë një pjesë si kjo është pjesë e muzikës

e tërheq duke e transformuar në diçka brenda meje

kështu më thotë kjo mendje e veçantë të rend pas akordeve,

sjell gjallëri në këtë moment,

gjithë dhimbjen dhe gëzimin e jetës së kompozitorit

dhe të jetës sime,

dhe jetët e të gjitha qenieve që kanë jetuar ndonjëherë,

të gjitha vuajtjet tona dhe shpresat e kokëfortësisë

mes zhurmës së fjalëve.

 

Ndonjëherë gjërat thjesht duket se zgjohen

nëpërmjet kujtesës, perceptimit, ndjenjës

ne nuk mund të ndihmohemi thjesht duke u harruar në ndonjë skaj,

a jemi ne ata që ishim, a jemi në rrugën e jetës?

është e gjitha kjo një pjesë tek ne, apo jemi ne pjesë e saj?

 

Nganjëherë ne thjesht mund të përshtatemi.

 

Prapa telefonatës … (jo)qeveritare

 

Faleminderit për thirrjen tuaj. Ne po përballemi me një vëllim të madh thirrjesh.

Ju lutem kontaktoni faqen tonë të internetit ose telefononi përsëri më vonë.

ose:

Faleminderit për thirrjen tuaj: Ju jeni duke u ngjitur në radhë’

‘Faleminderit për durimin tuaj: ju lutemi qëndroni në linjë, ne e vlerësojmë thirrjen tuaj’.

Kërkojmë ndjesë për vonesën: 

ne do t’ju lidhim me shërbimin e kërkuar 

sa më shpejt të jetë e mundur.’

 

Ndërsa minutat vazhdojnë të shuhen

acarimi im rritet, 

por, shkund veten për durimin 

pikas simpati me të gjitha qeniet ...

 

Vetëm atëherë unë mendoj:

çdo minutë që pres

nënkupton një anëtar të personelit që nuk është i punësuar

një i shkarkuar

një ende duke u intervistuar

një duke qarë … e duke mallkuar

një që i shkon jeta së prapthit

dhe një faqe interneti, që nuk ia kris fare për anëtarët e stafit.

 

Pra, durimi është kontributi im me pare

për fitimet e zgjeruara të “aksionerëve” të kompanisë

dhe reduktimin e shpenzimeve në departamentet qeveritare.

 

Rend injorant

 

Çdo gjë përveç hijes

tregon kuptimin e ndjesisë.

Kostumet, kravatat, rypat e pantallonave, kopsat

nuk tregojnë asgjë tjetër. Ata e shprehin atë

kompozuar nga momenti i qejfit.

 

Edhe ky mendjefyll gisht tregues

e jeton atë ndjesi pjesërisht,

krijon dinjitet të plotë brenda rendit

për lirinë injorante 

të gishtit të mesit. 

 

Realiteti

 

Të  zbulosh realitetin është të shohësh

lojën kozmike të molekulave prapa

format familiare të jetës

(lule, frigoriferë, fytyra, stufa, gjëra të lara e të palara),

‘kafka e zbuluar prej lëkurës’,

një strukturë delikate psikologjike

në brigjet e një zgjimi të lehtë

dhe gjithashtu,

një bukuri mitike në sytë e një gruaje

taka torturuar,

mendim i ngrirë në sytë e tu,

prej një pike të artë që flet dhe kur hesht

duke zbritur besimin e saj universal

për shërbimin ndaj fëmijëve që rriten në këtë realitet.

 

Intuita e papritur e hapësirës?

 

Çfarë është ai gjëmim i papritur?

që bie në stomakun tim

duke shpërthyer për të përqafuar qiellin

gati më shkul nga vendi zemrën

ndërsa avioni ngadalë afrohet në Rinas?

 

Ndoshta kjo është ndjenja ime 

fluksi i paqëndrueshmërisë

duke nënvizuar qëndrueshmërinë e dukshme 

gjithë ndjesinë time?

 

Unë po përpiqem ta shpjegoj këtë,

shokim i papritur,

ndërsa shpejtojmë rrugën drejt Elbasanit,

ku fortësia e botës dramatike

rishfaqet:

nuk është gjëmim i mirë për një gomë të sheshtë

dhe ne duhet ta ndalojmë dhe ta ndryshojmë timonin.

 

 

Barazia dhe Vëllazërimi në E…

 

Nime!

Përfaqësuesit e popullit vendosën pak kohë më parë

do të ishte shumë e shtrenjtë 

për përmirësimin e mbrojtjes së përmbytjeve të qytetit,

por çfarë duhet të bëjnë ata tani,

pasi rrugët s’kanë dallim nga Shkumbini?

 

Në lagjet më të varfra, veçanërisht,

të mbijetuarit janë të braktisur ose të pastrehë

por nuk ka burime të mjaftueshme për të shkruar

ndonjë njoftim me vlerë.

 

Megjithatë të paktën

ne mund ta ngushëllojmë veten

autoritetet tona, nime, ishin në gjendje

për të dërguar në një njoftim shumë të shkurtër

mjetet për ndërtesat masive

burg në natyrë

për të ndihmuar mbrojtjen e pronarëve të zyrave

nga plaçkitësit.

 

Nime!

Si sot, si nesër, sikurse dje

Barazia dhe Vëllazërimi në E…

 

Nga Populli, Për Popullin

 

Në krye të rrokaqiellit, lart mbi qytet,

ulur në karrige lëkure, rrethojnë rrethoren e tavolinës, burra

konsultohen me raportin më të fundit financiar

dhe pajtohen të qetë: nuk ka alternativë,

njerëzit e tyre duhet të shtrëngojnë rripat e tyre,

nevojiten kursime të favorshme,

shkurtime, humbje pune, largime masive.

 

Dhe në sallën e debatit parlamentar me dërrasa arre,

për të përzier duartrokitjet dhe talljet si sfidë

Ministrja e Financave paraqet konkluzionin e vet:

me të vërtetë nuk ka alternativë.

 

Qytetarët gjithashtu bien dakord,

keqardhje, por janë të sigurt

në dijeninë e tyre se ata janë të privilegjuar

për të gëzuar qeverisjen nga populli

për Popullin. 

 

Sizif 

 

Mbrojtësi më i vjetër i futbollit e di këtë

në mënyrë që të godasë topin

ai duhet të mbledhë qenien e tij në një moment

tej qartësisë kozmike,

i shlirshëm, i koncentruar, i (pa)alarmuar,

pa devijim, dëshirë, zemërim,

vetë më pak,

në një me universin.

 

Dhe kjo, duke e arritur kështu

një parathënie të pranueshme ndër-gjyqësore,

kur topi kthehet

ai do të duhet të bëjë gjithçka përsëri,

si Sizif,

çdo çast qartësie që përmban

çdo gjë

por duke kaluar menjëherë në harresë

në gatishmëri për goditjen e ardhshme,

këtë herë - Oh jo! - një mburojë.

 

Varrosja e X-sit

 

Për të përshkruar me mend

se si dëgjoi

në mendjen e tij dhe feksi në dukje për të vërtetë

përgjatë rreshtat e mbushur me njerëz të supermarketit

ku mbetën shenjat e gishtave të X-it

njeriut të pajohur nga shteti, Lypësit,

në mesin e shfaqjeve të larmishme

me gëzof, me shkëlqim, aromatizues, salcë artificiale

pazaret e majme,

lëvizja e ngadaltë e ekstazës së një simfonie Bethoven.

 

E cila e shndërroi të gjithë ikjen në një skenë thesaresh dhe festash,

gëzim dhe bukuri.

Thjesht sipas celularit jashtë prefiksit

Varrosja e X-sit!

Comments (2 posted):

Armela Hysi on 22/07/2019 18:02:10
avatar
Një cikël i mrekullueshëm dhe me ngjyra të theksuara, aspak i lëmuar, aspak i mefshtë, me stonime të qëllimshme në format e vargjeve dhe timbrin gazetaresk në pasazhe të herë pas hershme, që theksojnë pasqyrimin e një realiteti prozatik, zymtësisht të rënduar, por me penelata poetike mjeshtërore, që barazpeshojnë, pa zbutur të vërtetën, veç fisnikërojnë leximin, të gjitha, nën një titull kaq modest sa një falenderim. Në fund të fundit jeta është burim emocionesh, që askush s' ka premtuar se do jenë të bukura... Ndaj falenderimi duhet brishtësisht i epur!
Faleminderit dhe Fjalës së Lirë për mundësimin e këti leximi!
Respekt!
Kozma Gjergji on 22/07/2019 20:25:52
avatar
Habit kjo dëndësi prodhimi cilësor intelektual i z.Terziu. Si ai pusi i dikurshëm i shënjtëruar, i cili sa më shumë kova me ujë jepte, aq më tepër e shtonte atë. Edhe këto poezi janë të tjerë gurë të çmuar në mozaikun poetik të këtij krijuesi. Janë disa meditime shpirtërore, abstragime e dhimbje që ngrihen nga plagët e realitetit dhe na përcillen me shumë emocion në mënyrë dramatike e narrative. Urime mjeshtër i palodhur!

Post your comment comment

Please enter the code you see in the image:

  • email Email to a friend
  • print Print version
  • Plain text Plain text
Rate this article
5.00
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1