Navigate archive
first first May, 2013 first first
Su Mo Tu We Th Fr Sa
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
Newsletter
Email:
Home | POEZI | NUK VRITEN SHKRONJAT

NUK VRITEN SHKRONJAT



Ato u linden në gjak, u rritën në flakë;
ditëve me acar
bashkuan rrokje e fjalë,
fjalët n'periudha shpaluan histori,
gjuhë e flamur deri në lashtësi.
Shkronjat e përgjakura nuk vriten në abetare,
këngê me to populli
thur edhe ndër varre...

NË UDHËN E SHKRONJAVE
(Protestës gjithëpopullore për shkollën shqipeà

Fshatra e qytete gumëzhijnë sikur bletë,
lumi i njerëzve shndërrohet në det;
armiku n' pancir si qyqe u step,
tek dyert e shkollave të rinj e pleq.
Ballëpërballë mamuthëve,
nxënës, studentë e mësues ,
rrahjes as vdekjes
s'i trembet askush;
plakave prej gëzimit
si shiu u rrjedhin lot
për UDHËN E SHKRONJAVE
që s' braktiset dot !!!

RRUGA E QËNDRESËS BUKURINË TA SHTOI
(Ish-nxënëses sime, Sabrie Rrusta, të cilës në protestën
për shkollën shqipe, në nëntor të 1992-ës milicia serbe ia preu veshin.)

Etja sllave me vrushkujt mesjetarë,
veshin ta kuqëloi e trupi t'u bë valë,
loti në mjekër ta zuri lotin,
klithmat prej goje t'i nxori populli.
Dhembjet në këngë t'i shndërroi,
rruga e qëndresës bukurinë ta shtoi.
Gjaku arbëror ta rriti shtatin,
ethat e vdekjes e mposhteën xhelatin.
Si bisha e mundur mori vrapin...
RRUGA E SHKRONJAVE e vazhdoi
shtegëtimin,
odave shqiptare ua shtoi guximin. 

(Klithmë e këngë,  Tiranë 1996, botoi Toena )

Comments (0 posted):

Post your comment comment

Please enter the code you see in the image:

  • email Email to a friend
  • print Print version
  • Plain text Plain text
Rate this article
0
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1