Newsletter
Email:
Poll: Fjala e Lire
Si ndiheni tek Fjala e Lire?
Home | OPINIONE | Karrigja e Bashës?!

Karrigja e Bashës?!

Font size: Decrease font Enlarge font
image Karrigja e Bashës?!

Karrigja e Bashës?!

 

Opozita e Bashkuar shqiptare do të dalë në krye të një proteste popullore të paralajmëruar paqësore sot në Shqipëri. Dhe protesta që ka zënë faqet e shtypit, mediat në përgjithësi dhe debatet e ndryshme politike, ka në jo pak raste ndjesi të keqinterpretohet. Ajo thuhet se është për “karrigen e Bashës!?”. Por, edhe pse thuhet kështu, duket se është thjesht një anatemim dhe është larg mirëfillit, atij të rrëndësishmit, debatit politik dhe atij më kryesorit, debatit të politikave, ose në shumës debatet e politikave. Debatet e politikave mund të jenë abstrakte, pereceptuese dhe madje mund të duken të parëndësishme për njerëzit që nuk janë më të prekur nga ato. Ngjarjet e protestës i bëjnë temat e ngrohta dhe këmbët e rënda, për ata që përfaqësojnë një çështje, duke marrë hapësirën reale dhe kohën reale, duke i bashkangjitur shkakun fytyrave të vërteta dhe zërave të vërtetë, që kujdesen mjaft për kauzën e Zgjedhjeve të Lira, për ato zgjedhje që nuk fitohen lehtë, por me një protestë, për të dalë atje në shesh me protestuesit, vetëm për një kohë të shkurtër dhe duke u bërë ambasadorë për protestën dhe të drejtën e ligjshme të saj. Dhe këtë të fundit e ka në dorë media. Dhe thua se media duhet të komentojë të kundërtën?

Pra, media njofton kur ndodh një ngjarje proteste dhe jo të perceptojë, jo të fryjë me zjarr të pandezur. Ata që vëzhgojnë vërejnë realitetin që ndodh dhe kur ndodh një ngjarje proteste. Politikanët vënë re dhe binden vetvetiu me faktin dhe realitetin kur ndodh një ngjarje proteste. Dhe në qoftë se protesta është bërë mirë, do të bëjë që dikush ta shikojë çështjen me sy të ri. Ngjarjet e protestës nuk janë bindëse për veten e tyre, por ata e ftojnë bindjen. Ata e ftojnë ndryshimin. Dhe këtë e ka premtuar dhe e premton prej ditësh përballë një kryeministri shurdhmemec, që paguan sa majtas e djathtas, të ndryshojë mentalitet dhe tek të huajt. Dhe kjo që ngjan si me shtetin e Bullgarisë së sapodalë nga Lufta e Dytë Botërore, kur populli i vetë nuk kishte bukë të hante, Qeveria e tij hapte restorante masive me çmime të lira, jashtë realitetit bullgar, në Perëndim që të bënte propagandë se ishte mjaft mirë atje në Bullgari.

Ngjarjet e protestës demonstrojnë fuqinë

Dhe kjo dihet nga shumë raste. E tillë ishte dhe data ishte 1 Maj 2006. Dhoma e Përfaqësuesve të SHBA-së sapo kishte kaluar H.R. 4437, një ligj që në thelb kërkoi dëbimin e 12 milion imigrantëve pa dokumente dhe burgosjen e kujtdo që mund t’i ndihmonte. Një grup masiv i aktivistëve, kryesisht, por jo ekskluzivisht, Latino, planifikoi një seri të mitingjeve në përgjigje. Më shumë se 500,000 njerëz marshuan në Los Anxhelos, 300,000 në Çikago dhe miliona të tjerë në të gjithë vendin - madje disa qindra në Jackson, Misisipi.

Dhe ligji që kishte dalë mes kokëfortësisë dukej se kishte tashmë thyerrjen e tij pos fuqisë së protestës. Kur një numër i madh njerëzish marrin në rrugë për të protestuar, politikanët dhe vendimmarrësit e tjerë të rëndësishëm e vënë re. Ata nuk veprojnë gjithmonë, por vërejnë. Të paktën sot, jo si në ditët e tjera, Kryemnistri Rama, duhet të shohë, të vërejë, jo më me ironinë e katalizuar në humor dhe kravata, as dhe në shashkat që hedh drejt Çadrës së Lirisë, por në realitetin se ku po e shpie “propaganda” e tij.

Ngjarjet e protestës nxisin një ndjenjë solidariteti.

Ju mund ose nuk mund të ndiheni si pjesë e lëvizjes edhe nëse jeni ose jo dakord me të. Është një gjë për të mbështetur komoditetin e shtëpisë tuaj dhe një gjë tjetër që të marrësh një shenjë të vogël dhe ta mbështesësh në publik, për të lejuar që çështja të përcaktojë aty për kohëzgjatjen e protestës, të qëndrosh së bashku me Të tjerët për të përfaqësuar një lëvizje. Protestat bëjnë që shkaku të ndihet më real për pjesëmarrësit. Dhe të bëhen që ndryshimet e turpshme të mos bëhen më për të nënshtruar dhe masakruar mijëra të tjerë të pamundshëm për të kaluar ditën me bukë. Të kenë të paktën një punë, një siguri. Dhe ndaj ngjarjet e protestës nxisin një lloj solidariteti me të gjithë, me kundërshtarët politikë të gjendur keq dhe me të tjerë të inatosur me politikën paraardhëse të PD-së. ka dhe frymëra agresive dhe ato quhen fryma gung-ho. Kjo frymë gung-ho në të vërtetë mund të jetë një lement i rrezikshëm. “Turma,” sipas fjalëve të Soren Kierkegaard, “është e pavërtetë”; Ose për të cituar filozofin e madh Sting, “njerëzit në jo pak raste shkojnë të çmendur në tubime protestash/ata duhet vetëm të përmirësohen një nga një”. Kur bëhesh i angazhuar emocionalisht në një çështje, mbetja intelektuale e sinqertë në lidhje me të mund të jetë një sfidë. Kjo i takon më shumë se kurrë Bashës sot, jo karriges së tij, jo vetëm të ardhmes së tij, por kauzës për të cilën ai premton me të drejtë, Republikën e Re.

Ngjarjet e protestës kalkulojnë marrëdhëniet e aktivistëve

Aktivizmi i vetëm nuk është zakonisht shumë efektiv. Ai gjithashtu merr pamje të shurdhër me të vërtetën dhe në mënyrë të shpejtë. Ngjarjet e protestës u japin aktivistëve një shans për të takuar, për të rrjetëzuar, për të shkëmbyer ide dhe për të ndërtuar komunitetin. Shumica e organizatave aktiviste, në fakt, fillojnë me ngjarjet e protestës që bashkojnë dhe lidhin rrjetin me themeluesit e tyre duke rifreskuar idenë e saktë me atë të një mendjeje të ngjashme, që në këtë rast është thënë e stërthënë, për të pastruar Shqipërinë nga kanabizmi dhe kërcënimi idiot.

Ngjarjet e protestës aktivizojnë pjesëmarrësit

Ngjarjet e protestës kanë edhe një efekt thuajse religjioz mbi njerëzit, duke i rikarikuar bateritë e tyre dhe duke i frymëzuar ata që të ngrihen dhe të luftojnë përsëri një ditë tjetër. Kjo është natyrisht shumë, shumë e dobishme për protestuesit dhe duke krijuar aktivistë të rinj të angazhuar, dhe duke u dhënë aktivistëve veteranë një mundësi të dytë. Kjo është po aq e dobishme për kauzën. Kjo nuk është parësisht vetëm për Bashën, pra nuk është për karrigen e tij. Se ai dhe pa këtë protestë do të kishte një karrige, atë që ia jep numri një në listat e deputetëve në zgjedhje. E pra do të ishte Deputet, apo jo?! Kështu këtu nuk është thjesht karrigja e Bashës. Kjo është stisja kundërshtare mes propagandës.

Comments (0 posted):

Post your comment comment

Please enter the code you see in the image:

  • email Email to a friend
  • print Print version
  • Plain text Plain text
Rate this article
5.00
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1
...
Powered by Vivvo CMS v4.1.5.1