LLAMBI DHIMA BOMBAJ, DEPUTETI I PARË MINATOR I SELENICËS

 LLambi Dhima Bombaj lindi  më 1909 në një familje  punëtore të Selenicës. Bashkë me fjalët e para që mëson një fëmijë, ai mësoi edhe vargjet e këngës :

              “ Ç’heq e vuan ur i mjerë;

               Vardha mushkat për në Skelë   …..”

..Llambi Dhima Bombaj i binin në sy koshat që mbanin minatorët në kurriz, me te cilat transportonin serën.   “ E zezë sera, më e zezë jeta jonë”, këto fjalë i dëgjonte shpesh në bisedat që zhvilloheshin në shtëpi.

Që ende i vogël filloi punën në minierë. Aty provoi shtypjen e egër të shoqërisë italiane SIMSA. Lakmia e saj për ta grabitur serën ishte e pangopur. Me metodat më të rafinuara shtypeshin e shfryrëzoheshin minatorët. Llambi me mundime ngrinte koshin me serë. Lëkura e kurrizit i rripej, i gjakosej. Skeleti i tij i njomë përballonte  një peshë  të  rëndë. Tregonin se  ai mblidhte forcat  dhe e kryente me urrejtje punën, urrente tepër të huajin.

 Llambi Bombaj   së bashku me Koço Gjeçin pritën dh strehuan në Selenicë Heroin Halim Xhelo. U organizua greva e parë e minatorëve tetor 1923. Llambi u zgjodh në komisionin drejtues të grevës. Në shtëpinë e tij u bë mbledhja për hartimin e kërkesave të grevistëve . Djaloshi energjik nuk u tremb, kur shoqëria italiane bëri presione. Në ditën e 30 të grevës Llambi Bombaj së bashku me grevistët e tjerë protestuan përpara drejtorisë SIMSA. Të revoltuar Llambi Bombaj me shokët e tij rrahën nëpunësin Italian, i varën brokën në kokë, sepse ai vidhte misrin që u ndahej punëtorëve. Brokes ( enë matëse) nëpunësi Italian i kishte bërë fund të dyfishtë, që zvogëlonte sasinë e misrit.  Greva përfundoi me sukses.

Llambi  Bombaj  përkrahu e ndihmoi Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare . Në shtëpinë e tij  priteshin me gëzim partizanët. Me ta ai ndau kafshatën e bukës. I priste dhe i përcillte partizanët me shumë dashuri.

     Kur vendi u çlirua, miniera e Selenicës  ishte kthyer në gërmadhë, galeritë ishin shëmbur, mungonte çdo gjë, edhe kazmat e  lopatat. Llambi Bombaj së bashku me minatorët më të moshuar  u bë organizator për rindërtimin e minierës. Me luftë e përpjekje miniera e Selenicës u  rimëkëmb  brenda një periudhe të shkurtër.

 Llambi Bombaj i palodhur punonte për suksese e gjithjnjë e më të mira në  minierë, për kapërximin e  vëshitirësive dhe të mungesave që në atë kohë ishin të shumta.

 Nën shëmbullin e tij punonion qindra punëtorë të tjerë. Midis punëtorëve Llambi Bombaj punonte dhe shpesh thoshte : “ Miniera është e jona. Ta duam minierën tonë, ta nderojmë punën e minatorit…”

   Lambi Bombaj e kishte bërë traditë që planin ditor ta tejkalonte vazhdmisht dhe këtë në një masë të ndjeshme .Për merita pune Llambi Bombaj u dekurua me medalje, ishte shpallur shtatë herë “Sulmues”   U zgjodh deputet  i Kuvendit Popullor . Deputeti minator ishte i thjeshtë dhe i dashur me gjithë  popullin e zonës së Selenicës. Fjala e tij e ngrohtë, e embël,  mobilizonte  në punë gjithë minatorët dhe të rinjtë,  sepse Llambi Bombaj ishte gjithmonë afër punëve më të rëndësishme.  Ai punoi me ndergjegje të lartë, deri sa u nda  nga shokët në moshën e re 42 vjeçare  në 15 tetor 1951.

  Në varrimin e deputetit  Llambi Bombaj  në Selenicë , i deleguari  Kuvendit Popullor Myslym Peza  midis të tjerash tha : “ Emri  Llambi Dhima Bombaj  do të mbetet i paharruar, ai do të kujtohet kurdoherë me dashuri dhe respekt dhe puna e tij do të vlejë  gjithmonë si shëmbull për brezat e ardhshëm”

 Përshëndes fisin Bombaj dhe gjithë Selenicarët, duke ju uruar shëndet e gëzime në  jetë.  Qoftë i paharruar kujtimi i Deputetit të parë minator të Selenicës  Llambi Dhima Bombaj

 Përshëndetje

Qatip Mara

   Tiranë  15 tetor 2011